Updates from พฤศจิกายน, 2017 สลับแสดงความคิดเห็น

  • Blogger siam

    Blogger siam เวลา 12:26:40 pm on Friday ที่ 17 November 2017 เพอมาลิงค์ | ตอบ

    สนับสนุนให้คนไทยมีนิสัยการเขียน เขียนบล็อก บทความ 

    ขอสนับสนุนให้คนไทยทุกท่านมีนิสัยชอบการเขียน

    การเขียนเป็นหนึ่งในทักษะที่จำเป็นอย่างมาก โดยเฉพาะในยุค 4.0 นี้ เพราะสื่อสังคมออนไลน์เข้ามามีส่วนอย่างมากกับการใช้ภาษาในการเขียนหรือพิมพ์ข้อความต่างๆ ลงในอินเตอร์เน็ต ทั้งที่มีความหมายดี และไม่ดี

    ทุกวันนี้ เด็กๆ ใช้ทักษะการพิมพ์ข้อความลงเฟสบุ๊คจนคล่องกันกว่าการ พิมพ์รายงานหรือการบ้านส่งคุณครูเสียอีก

    blogger

    blogger

    การเขียนบล็อก เพื่อบอกเล่าถึงสิ่งต่างๆ ก็ช่วยในการฝึกพิมพ์ข้อความได้เหมือนกัน แล้วดีกว่าการพิมพ์บนเฟสบุ๊คอย่างไร

    • พิมพ์บนเฟสบุ๊ค จำกัดแค่เพื่อนหรือคนที่เข้าสู่ระบบถึงจะเห็นข้อความเพื่อพิมพ์ลงในหน้าโปรไฟล์
    • การตกแต่งเนื้อหาต่างๆ ตัวหนา ตัวเอียง อื่นๆ เขียนลงบล็อกจะดีกว่า
    • บล็อกจะหาง่าย และติดอันดับบน Google ได้ดี
    • เขียนลงบล็อกจะมีประโยชน์ต่อวงกว้างในแง่ของการอ้างอิง
    • สร้างบล็อกฟรี เพื่อส่งการบ้านอาจารย์ได้

    วันนี้ คุณสนใจที่จะเขียนบล็อกหรือไม่ เข้าสู่ระบบ http://www.blogger.in.th แล้วทำการเขียนบล็อก บทความของท่านได้เลย อยากให้ทุกคนมีนิสัยรักการเขียน…..

     
  • Amanda

    Amanda เวลา 9:57:01 pm on Saturday ที่ 4 November 2017 เพอมาลิงค์ | ตอบ

    พูดให้กำลังใจเพื่อนเป็นภาษาอังกฤษ 

    How to cheer someone up.

    มาพูดให้กำลังใจเพื่อนเป็นภาษาอังกฤษ กันเถอะ 😃
    1. Cheer up! (เชียร์ อัพ) ร่าเริงไว้เพื่อน!
    2. Chill out! (ชิล เอ๊าท์) ชิลๆ ไว้
    3. Don’t stress out! (ด๊อนท์ สเตร๊ส เอ๊าท์) อย่าเครียดไปเลย
    4. Pull yourself together! (พูล โยเออร์ เซ้ลฟ์ ทะเก๊ทเท่อะ) ทำตัวเข้มแข็งไว้
    5. Don’t give up! (ด๊อนท์ กิ๊ฟ อั้พ) อย่ายอมแพ้นะ
    6. It’s gonna be ok. (อิทส์ ก๊อนนา บี โอเค) มันจะดีขึ้นเอง
    7. Chin up! (ชิน อั้พ) เชิดไว้ อย่าไปแคร์ค่ะ
    8. You can do it! (ยู แคน ดู อิท) เธอทำได้อยู่แล้ว
    9. Get over it! (เก๊ท โอเฟ่อร์ อิท) เลิกคิดได้แล้ว [ใช้เวลาเพื่อนอกหัก]
    สุดท้ายยย… ตบท้ายให้ซึ้งใจว่า
    10. I will be here for you. (ไอ วิล บี เฮีย ฟอร์ ยู) ฉันจะอยู่ตรงนี้กับเธอนะ
    จะเลือกใช้คำพูดไหน จดและจำและเลือกกันเลยค่าา ใครมีคำถาม เพิ่มเติม สามารถถามมาได้เลยเช่นกันนะคะ แล้วเจอกันใหม่โพสหน้าค่ะ 🤗😘
    FB: maii.english 💕

     
  • Amanda

    Amanda เวลา 8:29:29 pm on Friday ที่ 3 November 2017 เพอมาลิงค์ | ตอบ

    คำศัพท์ภาษาอังกฤษ วันลอยกระทง 

    Hi! Everyone. Happy Loy Krathong Day ค่ะ 😀
    สวัสดีค่ะ ทุกคน สุขสันต์วันลอยกระทงนะคะ วันนี้ครูก็ไม่พลาดที่จะหยิบคำศัพท์สำคัญๆเกี่ยวกับวันลอยกระทงมาฝากกัน จำกันให้แม่นเลย 9 คำนี้ เริ่มที่คำแรกเลยยยยยย
    1. Banana leaves vessel (บานาเน่อะ ลีฟซ์ เวซเซิ่ล) แปลว่า กระทง นั่นเอง หรือบางคนก็เรียกทับศัพท์ไปเลยว่า Krathong ก็ได้ค่ะ
    Ex: Banana leaves vessel is made of banana leaves. กระทงทำมาจากใบตอง
    2. Candle (แคนเดิ้ล) แปลว่า เทียน
    3. Joss stick จ๊อซ สติ๊ก แปลว่า ธูป
    Ex: The Krathong usually contains a candle, three joss sticks, and some flowers
    กระทงมักจะบรรจุเทียน 1 เล่ม ธูป 3 ดอก และดอกไม้
    4. Goddess of water (ก๊อดเด้ส อั๊ฟ วอเท่อะ) แปลว่า พระแม่คงคา
    Ex: The festival is for people to worship and to thank the Goddess of water.
    เทศกาลจัดขึ้นเพื่อให้ผู้คนได้บูชาและขอบคุณพระแม่คงคา
    5. Wish (วิช) แปลว่า คำอธิษฐาน
    Ex: Make a wish and place your Krathongs on canals or rivers.
    อธิษฐานและปล่อยกระทงของพวกคุณลอยไปบนคลองหรือแม่น้ำ
    6. Floating lantern (โฟล๊ตทิ่ง แลนเทิ่น) แปลว่า โคมลอย
    Ex: On Loy krathong night, many floating lanterns are launched into the air.
    ในวันลอยกระทง โคมลอยมากมายถูกลอยขึ้นไปบนอากาศ
    7. Fireworks (ฟายเย่อร์ เวิค) แปลว่า ดอกไม้ไฟ
    Ex: The highlights of the festival include the Noppamas Queen contest and the firework displays
    ไฮไลท์ของงานรวมไปถึงการประกวดเทพีนพมาศ และ การแสดงดอกไม้ไฟ
    8. Firecrackers (ฟายเย่อร์ แครกเกอร์) แปลว่า ประทัด
    Ex: . Firecrackers are dangerous for kids.present-loy-krathong-festival-1-728
    ประทัดอันตรายสำหรับเด็กๆ
    9. The Twelfth Thai Lunar Month (เดอะ ทเว้ลฟ์ ไท ลูน่าร์ มั๊นธ์) แปลว่า วันเพ็ญเดือนสิบสอง
    Ex: Loy Krathong festival takes place on the Full-Moon Day of the Twelfth Lunar Month.
    เทศกาลลอยกระทงเกิดขึ้นในคืนพระจันทร์เต็มดวงวันเพ็ญเดือนสิบสอง
    เป็นยังไงกันบ้างคะ 9 คำศัพท์น่ารู้เกี่ยวกับวันลอยกระทง พร้อมตัวอย่างประโยคที่ทุกๆคนสามารถหยิบไปใช้อธิบายให้เพื่อนๆต่างชาติฟังเกี่ยวกับประเพณีสำคัญของประเทศเราได้
    อย่าลืมฝึกฝน ทบทวนคำศัพท์ และติดตามเพจสม่ำเสมอนะคะ เราจะพูดอังกฤษ พิชิต AEC ไปด้วยกัน #EnglishwithKrumai #TeacherMaii #EnjoyEnglish

     
  • pkmae เวลา 10:53:37 pm on Tuesday ที่ 24 October 2017 เพอมาลิงค์ | ตอบ

    ฝนเมื่อweekday (1) 

    เปรยตามองนาฬิกา มือเอื้อมปิดนาฬิกาปลุกซ้ำๆ ความฝันช่างสวยงาม ยอดภูเขา กลิ่นของดินที่เข้ามาทักทาย ลมเย็นพัดผ่านร่างกายของฉันไปอย่างแผ่วเบา  “ตื่น!” มืออยากจะเอื้อมไปปิดคลื่นความถี่สูงนั้น แต่….เสียงนาฬิมัมปลุกกดปิดไม่ได้

    ความเร่งรีบของเช้าวันอังคารไม่สามารถทำให้ฉันลืมดื่มน้ำอุ่นหนึ่งแก้ว เกือบเจ็ดโมงเช้าความเร่งรีบถาโถมเข้ามาใส่ความคิดอีกครั้ง สายแล้วๆๆๆๆ

    ซ่าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา! ฝนตก.. อย่างหนัก… ไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย… มีเพียงฉันที่เร่งรีบอยู่ภายใต้หลังคาบ้านสีแดงหลังนี้

    แม่ลืมปิดไฟ แม่ลืมปิดWifi และล็อกประตูบ้าน ความเร่งรีบยิ่งกลับทำให้ความเข้มข้นของเวลายิ่งหนืดขึ้นคล้ายกับข้าวเหนียวที่เริ่มเกาะตัวบนนิ้วชี้และนิ้วโป้ง ฉันเหลือบไปเห็นUSB kingstonสีฟ้าสดใสบนโต๊ะสีขาวหน้าบ้าน ถุงเครื่องสำอางที่วางอยู่บนเช้ล ระหว่างทางที่เดินเข้าไปปิดไฟ ระหว่างทางที่เดินกลับเข้าไปในบ้าน มีหลายสิ่ง หลายอย่างที่ฉันหลงลืมไป จนกระทั่ง…..

     

    ผู้คนมากมายพยายามจะหยุดฉัน จะหยุดฉัน ไม่ว่าคิวจะยาวสักแค่ไหนนนน ฉันจะไปให้ถึง ให้ได้นั่งอย่างใจฝัน โอ้ยย ต้องย้อนกี่ สถานี สถานี ฉันจะย้อนไป! ที่นั่งสีฟ้าพลาสติกตรงนั้นกำลังกวักมือเรียกฉันอยู่ ฮร้าาาาา ไม่นิ่มอย่างโซฟาแต่ก็ครอบครองมงได้ ไม่ต้องกลายเป็นปลากระป๋องแช่บ๊วยตรงกลางขบวน ประตูสถานีสุขุมวิทเปิดออก ขาทั้งสองข้างของสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่ามนุษย์กำลังจ้ำจ้ำจ้ำจ้ำไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว ใครได้ขึ้นบันไดเลื่อนก่อนชนะ! ตัดแถวบ้างสายแล้วแปดโมงแล้วฉันรีบ เดินชนบ้างกระเป๋าฉันใหญ่โซซอรี่ บ้างก็ยืนรอ บ้างก็ไปต่อคิวตามระเบียบ การแข่งขันมันยังไม่จบเพียงเท่านี้ ใครถึงที่ตื้ดบัตรคนแรกชนะ! ทุกคนคงรีบกันจริงๆสินะ ไม่มีเวลามาใช้สอยเวลาอย่างปะปังหรอก

    ที่อยู่อาศัยของผีเสื้อนับหมื่นตัวร้องโอดโอยขึ้น โคร่กกกกก หิวแล้วแกรีบๆไปซื้อขนมจีบมาให้กินเดี๋ยวนี้ เสียงบ่นท้องฉันเอง.. ขณะลงลิฟท์จากชั้น 114 เกร็งท้องไว้ เกร็งท้องไว้ อย่าดังออกมาเชียวนะ ไม่ทั้งขาดคำ จ๊อยยยยย! คุณป้าที่ยืนอยู่ทางขวามือยิ้มกริ่ม ฉันได้แต่ขำแห้งๆให้กับเธอ

    โอเครวบรวมสติเอาไว้ ใจต้องแข็งพอที่จะทำภารกิจนี้ให้คอมพลีท ก้าวเดินแต่ล่ะก้าว ก้าวเดินอย่างหนักแน่นเพื่อเธอขนมจีบ ‘โอ้ยยยเปียกๆๆ ตกอีกแล้วหล่า’ เสียงทุ้มจากผู้หญิงร่างเล็กใส่เสื้อสีโทนเข้ม ก็แค่ฝนตกเองฉันคิดในใจ เอ้ะ! เอ้ะ! เอออออออออออออออออออออ๋! ฝนตกสุขุมวิทตกหนักเหมือนแข่งกับฝนสายไหมที่ถล่มลงมาเมื่อเช้า ไซโยนาระขนมจีบหมู กระเทียมเจียวกรุบกริบ น้ำจิ้มเปรี้ยวหวานเพื่อนรัก เราจะมาพบกันใหม่ เราจะมาพบกันอีก สักวัน….

    (to be continued)

     
  • Nadine

    Nadine เวลา 12:40:29 am on Sunday ที่ 6 August 2017 เพอมาลิงค์ | ตอบ

    เด็กบ้านนอก 

    1

    – ลูกสาวคนโต –

    ในครอบครัวทองมากประกอบไปด้วยนายขาว นางดอกไม้ และมีจอยที่เป็นพี่สาวคนโต เสมือนน้องชายคนกลาง และพุ่มซึ่งเป็นลูกหลงคนสุดท้ายที่อายุห่างจากจอยถึง 5 ปี จอยคิดเสมอว่าพุ่มนั้นเป็นเด็กทิ่ชิงหมามาเกิดเพราะในวันก่อนที่พุ่มได้กำเนิด ไอ้บิ๊กหมาที่เลี้ยงไว้ใต้ถุนบ้านออกลูกมา4ตัว แต่ลูกตัวที่ขนาดน้อยที่สุดกลับมีชีวิตลืมตาดูโลกได้เพียงวันเดียวเท่านั้นก็ต้องกลับไปที่ๆลอยมา และคงลอยไปเข้าท้องนางดอกไม้แล้วเกิดมาใหม่เป็นพุ่ม นางดอกไม้ต่อว่าจอยทุกครั้งที่เธอชอบเอาเรื่องนี้มาพูดเป็นเรืองตลกขบขัน จนพาลให้ไม่พอใจไปถึงพุ่ม บ่อยครั้งที่จอยชอบชวนเสมือนไปไกวแปลให้น้องสาวในเวลาที่น้องหลับกลางวัน แต่การไกวของจอยกับเสมือนมักทำให้พุ่มตื่นมาร้องกระจองเสมอ และโดนนางดอกไม้ตีสั่งสอนประจำ วันนึงเมื่อพุ่มโตได้อายุ 4 ขวบก็ได้เข้าเรียนประถมเดียวกับเสมือนและจอย ครอบครัวทองมากมีฐานะหาเช้ากินค่ำ นายขาวรับจ้างซ่อมเครื่องมือเครื่องใช้ทุกประเภท วันนึงจะมีคนนำเตียง โต๊ะ ตู้ชำรุด มาให้นายขาวช่วยซ่อมแซ่ม ค่าจ้างไม่มาก แต่ถ้าวันไหนมีคนนำหนังสือเรียนลูกหลานมาให้ช่วยซ่อมปกจอยจะดีใจเป็นพิเศษและใช้เวลาทั้งวันใต้ถุนบ้านอ่านหนังสือจนวินาทีสุดท้ายที่เจ้าของมารับคืน นางดอกไม้ไม่มีอาชีพหลัก ส่วนมากจะไปรับจ้างเก็บข้าวโพด ฝ้าย อ้อย ไปจนถึงรับจ้างเย็บผ้าที่เป็นอาชีพยอดนิยมของแม่บ้านในละแวกนั้น บ้านทุกหลังสามารถเดินเข้าไปจ้างวานเย็บ ปะ ผ้าได้เลย เช้าวันหนึ่งนางจอยเดินมาขอค่าขนมนางดอกไม้ไปโรงเรียนก่อนคนแรก

    “แม่ ขอบาทนึง”

    “ข้าก็ห่อข้าวให้เอ็งแล้ว จะเอาไปซื้อขนมละสิ”

    “งั้นฉันขอห้าสิบสตางค์ อยากกินไอติมยายจันทร์”

    “ไม่มีหรอก ไปขอพ่อเอ็งดู”

    “พ่อบอกไม่มี ให้แม่หมดแล้ว”

    เสมือนที่แต่งตัวเสร็จที่หลังมายืนแอบฟังกลยุทธ์เจรจาขอทุนกินขนมหน้าโรงเรียนหลังเลิกเรียนจากแม่ ที่ดูจะไม่ได้ผลอะไร

    จอยหมดความหวัง เดินคอตกไปใส่รองเท้าหน้าบ้าน ได้ยินแว่วๆว่าเสมือนก็เข้าไปขอเงินต่อ ซักพักเสมือนเดินยิ้มออกมากับเงินห้าสิบสตางค์

    “เห้ย” จอยงง

    “เมิงอะโง่” เสมือนตอบ

    “เมิงไปบอกเขายังไงได้วะ กูไปขอตั้งนาน สลึงนึงก็ไม่ได้” จอยขมวดคิ้ว เริ่มรู้สึกไม่พอใจมารดาที่รักลูกไม่เท่ากันอีกครั้ง

    “กูก็บอกว่าจะเอาไปแบ่งกะนังพุ่มมันที่โรงเรียนไง แต่กูไม่แบ่งหรอก อีพุ่มขอพ่อไปแล้วห้าสิบสตางค์”

    “งั้นแบ่งกูมั่งดิ กูไม่ได้เลยเนีย”

    “ตลกละ กูจะไปซื้อไอติมยายจันทร์กินเว้ย” เสมือนใส่รองเท้ายี่ห้อช้างดาวมรดกจากนายขาวแล้วเดินหนีจอยไปอย่างผู้ชนะ จอยรู้มาตลอดว่าแม่มักให้เงินพุ่มและเสมือนทุกครั้งที่พวกมันขอ ตลอดทั้งวันจอยอยู่กับความรู้สึกโกรธต่อนายขาวและนางดอกไม้ทำให้จอยอยากจะชนให้ไอติมรสกะทิในมือเสมือนที่เดินถือกินในมือให้ร่วงซะอดกินเสีย มันบั่นทอนให้ทั้งวันจอยไม่มีกำลังใจจะเล่นสนุกกับจวบและน้อย ครั้งนึงที่จอยจับได้ว่าตนเป็นคนเดียว ที่ไม่ได้ค่าขนมไปโรงเรียนจากนางดอกไม้ ก็ตรงเข้าไปถามแม่

    “แม่ ไหนบอกไม่มีตัง ไหงให้ไอ้เหมือนกับนังพุ่มมันได้”

    “น้องมันยังเด็ก เอ็งเป็นพี่ก็ต้องให้น้องมันกินก่อน อย่าเห็นแก่ตัวแต่เด็กสิวะ เสียสละให้น้องไม่ได้รึไง”

    “ฉันโตกว่าไอ้เหมือนแค่ปีเดียวเอง”

    “สงสัยเอ็งจะพูดไม่รู้เรื่อง ไอ้เหมือน นังพุ่มดูไว้นะ พี่เอ็งโตไปอย่าไปขอมันพึ่งพาอาศัยอะไร แค่สลึงสองสลึงมันยังงกเลย” จอยไม่รู้จะเถียงด้วยคำอะไรอีก น้ำตาคลอเดินเข้ามุ้ง เจอพุ่มในมุ้งก็ไม่อยากจะมอง

    “แม่ พี่มันไม่แบ่งผ้าห่มด้วย” …..

    เสมือนที่แต่งตัวเสร็จที่หลังมายืนแอบฟังกลยุทธ์เจรจาขอทุนกินขนมหน้าโรงเรียนหลังเลิกเรียนจากแม่ ที่ดูจะไม่ได้ผลอะไร
    จอยหมดความหวัง เดินคอตกไปใส่รองเท้าหน้าบ้าน ได้ยินแว่วๆว่าเสมือนก็เข้าไปขอเงินต่อ ซักพักเสมือนเดินยิ้มออกมากับเงินห้าสิบสตางค์
    “เห้ย” จอยงง
    “เมิงอะโง่” เสมือนตอบ
    “เมิงไปบอกเขายังไงได้วะ กูไปขอตั้งนาน สลึงนึงก็ไม่ได้” จอยขมวดคิ้ว เริ่มรู้สึกไม่พอใจมารดาที่รักลูกไม่เท่ากันอีกครั้ง
    “กูก็บอกว่าจะเอาไปแบ่งกะนังพุ่มมันที่โรงเรียนไง แต่กูไม่แบ่งหรอก อีพุ่มขอพ่อไปแล้วห้าสิบสตางค์”
    “งั้นแบ่งกูมั่งดิ กูไม่ได้เลยเนีย”
    “ตลกละ กูจะไปซื้อไอติมยายจันทร์กินเว้ย” เสมือนใส่รองเท้ายี่ห้อช้างดาวมรดกจากนายขาวแล้วเดินหนีจอยไปอย่างผู้ชนะ จอยรู้มาตลอดว่าแม่มักให้เงินพุ่มและเสมือนทุกครั้งที่พวกมันขอ ตลอดทั้งวันจอยอยู่กับความรู้สึกโกรธต่อนายขาวและนางดอกไม้ทำให้จอยอยากจะชนให้ไอติมรสกะทิในมือเสมือนที่เดินถือกินในมือให้ร่วงซะอดกินเสีย มันบั่นทอนให้ทั้งวันจอยไม่มีกำลังใจจะเล่นสนุกกับจวบและน้อย ครั้งนึงที่จอยจับได้ว่าตนเป็นคนเดียว ที่ไม่ได้ค่าขนมไปโรงเรียนจากนางดอกไม้ ก็ตรงเข้าไปถามแม่
    “แม่ ไหนบอกไม่มีตัง ไหงให้ไอ้เหมือนกับนังพุ่มมันได้”
    “น้องมันยังเด็ก เอ็งเป็นพี่ก็ต้องให้น้องมันกินก่อน อย่าเห็นแก่ตัวแต่เด็กสิวะ เสียสละให้น้องไม่ได้รึไง”

    ลูกสาวคนโต

     
  • timelife เวลา 4:17:20 pm on Wednesday ที่ 2 August 2017 เพอมาลิงค์ | ตอบ

    แนะนำตัวเอง...ด้วยบล็อกแรก 

     

    สวัสดีค่ะ ชาวบล็อกเกอร์ไทยและนักอ่านทุกๆคน  ^^

    เรื่องของเรื่องมีอยู่ว่า…  อ่ะๆ แนะนำตัวเองก่อนละกันนะ  อันตัวเรามีชื่อว่า “ดอกหญ้าแห้ง” (จะลิเกไปไหนคะ?) เราเป็นสาวเอ๊าะๆเลยล่ะ เรียกเราสั้นๆว่า “ดอกหญ้า” ก็ได้ แต่ที่จริงเราชื่อ “ดอกหญ้าแห้ง” ไง ดอกหญ้าเฉยๆก็ดูเก๋ๆดีอ่ะแก  เราเป็นคนง่ายๆ กินก็ง่าย นอนก็ง่าย ไปไหนก็ไป

    เอาล่ะค่ะ… ไม่ว่าวันนี้จะเขียนอะไรก็อ่านๆไปก่อนนะคะ

    [บทสัมภาษณ์ : สมมติว่าตัวเองเป็นดารา]

    Q: ทำไมถึงตั้งชื่อว่า “ดอกหญ้าแห้ง” คะ

    ดอกหญ้าแห้ง: ดอกหญ้าเป็นดอกไม้ที่ธรรมชาติสร้างสรรค์มันขึ้นมา มันก็จะดูสวยในแบบของมัน โดยที่ไม่ต้องแต่งเติมอะไรให้มันมากมาย

    Q: แล้วทำไมถึงสร้างบล็อกนี้ขึ้นมาคะ

    ดอกหญ้าแห้ง: ง่ายๆเลยก็คืออยากเป็นนักเขียนบทความ นิยาย รีวิว บลาๆๆๆ สาระพัดอ่ะค่ะ เพื่อมันจะได้เป็นประโยชน์กับคนอื่นๆ

    Q: ความตั้งใจหรือความคาดหวังล่ะคะ

    ดอกหญ้าแห้ง: ตั้งใจอยากที่จะสร้างสรรค์ผลงานของตนเอง ไว้อ่านเองบ้าง แบ่งปันคนอื่นบ้าง (ถามเค้าหรือยังว่าอยากรับมั๊ย)

    คาดหวังว่าอยากให้มีคนเข้ามาอ่าน เข้ามาติดตาม คนเขียนอย่างเราก็ดีใจค่ะ

    Q: แล้วดอกหญ้าคิดว่าบล็อกแรกที่จะทำคืออะไร แบบไหน

    ดอกหญ้าแห้ง: บล็อกแรกก็กำลังทำอยู่ไงคะ เนี่ยกำลังเขียน ที่โดนสัมภาษณ์อยู่เนี่ย

    Q: =  = ‘  ไม่ใช่แบบนั้นค่ะ คือผลงานชิ้นแรกอ่ะค่ะ อยากเขียนออกมาแนวไหน แบบไหน (ตลกหรอนังดอกหญ้า)

    ดอกหญ้าแห้ง: ล้อเล่นคร่าาา ก็สิ่งแรกที่อยากเขียนก็คือเรื่องออกเดินทางท่องเที่ยว เพราะตัวเองเป็นคนชอบเที่ยวค่ะ ไม่มีเงินก็จะเที่ยว 555+

    Q: แล้วคำถามสุดท้ายสำหรับวันนี้นะคะ ผลงานชิ้นแรกจะออกมาให้ชมตอนไหนคะ

    ดอกหญ้าแห้ง: ก็คงจะเร็วๆนี้อ่ะค่ะ รับรองไม่ผิดหวัง ติดตามดอกหญ้าแห้งกันเยอะๆนะคะ

     

    ปล. ทักเข้ามาคุยกันได้นะคะ เราเป็นมิตรกับทุกคนค่ะ

     

     

    ขอบคุณเจ้าของรูปภาพทุกๆรูปค่ะ

     

    บทส่งท้าย  : ดอกหญ้าแห้ง ถึงแม้ว่าจะดูไม่มีค่า แต่ก็มีประโยชน์ในยามที่จำเป็น  (เหมือนจะมีสาระ…)

     

    บั๊ยบายค่ะ ……………………………….เจอกันใหม่บล็อกต่อไป

     

     

     

     
  • Paweena Naisatian เวลา 9:50:50 pm on Sunday ที่ 11 June 2017 เพอมาลิงค์ | ตอบ

    นิยาย สยองขวัญ "1" 

    นี้คือครั้งแรกในการเขียน ผิดพลาดประการใดก็ขออภัยไว้ณที่นี้ด้วยเรื่องที่ท่านจะได้รับรู้ต่อไปนี้อาจจะไม่ใช่เรื่องจริงหรืออาจจะเป็นเรื่องจริงผู้ที่อ่านเท่านั้นที่เป็นคนตัดสิน

    ” หอพักมักมีของแถม ”

    ก๊อก ก๊อก ก๊อก เคะประตูก่อนเข้าห้อง วางรองเท้าสลับหัวท้าย. ขยับเตียงเล็กน้อย หรือใช้เหรียนซื้อที่นอน ถ้ามันสบายใจนั้นก็เป็นสิ่งดีที่ควรจะทำ เพราะฉันก็ทำ ลืมแนะนำตัวเลย สวัสดีฉันชื่อ น้ำตาล ฉันอยู่ที่นี่หอพักนี้ จริงก็อยู่มานานแล้วแหละนานจนฉันก็จำไม่ได้ว่าฉันอยู่มานานเท่าไรแล้ว ฉันเป็นเป็นคนเรียบร้อยไม่ค่อยพูดกับใครก็มีแต่เจ้าของหอนี้แหละที่แกจะค่อยพูดคุยกับฉันตลอด ชีวิตประจำวันของฉันก็ไม่มีอะไรนอกจากไปเรียนแล้วก็กลับห้องฉันทำอย่างนี้ในทุกๆวันวันเสาร์อาทิตย์ก็จะอยู่แต่ในห้องไม่ออกไปไหน ถ้าถามถึงเพื่อนฉันละก็ไม่มีหรอก ฉันชินแล้วมันเป็นเรื่องปกติเพราะบางครั้งที่ฉันพยายามจะคุยกับคนอื่นเค้าก็จะทำเหมือนฉันไม่มีตัวตน ฉันจึงเลือกที่จะอยู่คนเดียว หอพักของฉันเป็นตึกสูง 5 ชั้นชั้นแรกเป็นส่วนของพื้นที่ต้อนรับลูกค้าที่จะมาเข้าพัก จะมีการทำความสะอาดอยู่เสมอแต่ก็ไม่ค่อยได้ใช้หรอกเพราะนานจะมีลูกค้าเข้ามาเพราะหออยู่ลึกมากจากปากซอยเรียกได้ว่าเกือบสุดซอยเลยก็ว่าได้ จนวันหนึ่งฉันได้ยินเสียงจากข้างห้อง มันก็คงเป็นธรรมดาความอยากรู้อยากเห็นของมนุษย์แต่จะให้ฉันไป เคะประตูแล้วถามมันก็จะดูไม่มีมารญาติแน่นอนฉันเลือกที่จะถามเจ้าของหอพัก แต่แปลกวันนี้เธอยังไม่เจอป้าเจ้าของหอเลยซึ่งปกติแกจะอยู่ชั้นหนึ่งเพื่อคอยต้อนรับแขก น้ำตาลไม่ได้ใส่ใจอะไรมากนักเธอกลับมายังห้องของเธอ ตายแล้วพรุ่งนี้มีสอบฉันอยากจะเห็นหน้าคนจัดตารางสอบจริงให้เลิกซะเย็นเลยจริงฉันใช้เวลาแค่15นาทีก็ทำเสร็จแล้วจะให้เวลามาทำไมตั้ง3-4ชั่วโมง แต่จะทำยังไงได้ล่ะ ก็คงต้องทำตามตารางที่เขากำหนด นักศึกษาค่ะใครที่ทำข้อสอบเสร็จแล้วก็นำมาส่งแล้วกลับได้เลยนะค่ะ แน่นอนน้ำตาลส่งเป็นคนแรกๆถึงเธอจะเป็นคนเรียบร้อยแต่ไม่ได้หมายความว่าเธอจะเรียนเก่ง ขณะที่เธอกำลังกลับหออาหารเป็นสิ่งสำคัญเธอจึงเลือกที่จะซื้อกลับไปกินที่หอ หนูได้ข่าวบ้างหรือป่าวจ๊ะเขาว่ามีผู้ต้องหาหลุดออกมาจากเรือนจำ ก็พอทราบมาบ้างนะค่ะ กลับบ้านเย็นๆแบบนี้ระวังตัวหน่อยนะหนู ค่ะป้าของคุณมานะค่ะนี้จะค่าอาหาร ฉันเลือกที่จะนั่งวินมอเตอร์ไซกลับหอเพราะเร็วถึงใจสุดๆ และแน่นอนต้องเป็นคุณลุงประเสริฐเท่านั้นที่จะถึงใจและถึงที่อีกด้วย  ยังคงเดิมเสียงจากห้องข้างๆยังคงดังมาเป็นระยะๆ ฉันจึงแอบดูตรงระเบียงสิ่งที่ฉันเห็นคือป้าเจ้าของหอที่กำลังถูกมัดและนั่งก้มหน้าอยู่ เธอตัดสินใจปีนข้ามไปในใจหวังว่าจะช่วยป้าเจ้าของหอแต่มันก็สายเกินไปซะแล้วเพราะกว่าที่เธอจะมาเจอป้าแกก็ได้สิ้นใจไปแล้วดูแล้วน่าจะตายมาประมาณไม่กี่ชั่วโมงเพราะตัวของป้าแกก็ยังไม่มีกลิ่น ในขณะที่น้ำตาลกำลังฉุดคิดอยู่นั้นเสียงของโทรทัศน์ก็ดังขึ้น “ในขณะนี้เจ้าหน้าที่ตำรวจยังไม่สามารถจับตัวคนร้ายที่หนีออกมาจากคุกได้เลยนะ ผู้ต้องหาต้องคดีฆ่าข่มขืน ” ยังไม่ทันที่เสียงจากโทรทัศน์จะจบลงน้ำตาลก็สลบไปซะแล้วและนั้นก็เป็นอย่างที่ทุกคนคิดน้ำตาลตกเป็นเหยื่อของมัน คนเราไม่ว่าอะไรก็เกิดขึ้นได้ และใครจะไปคิดล่ะว่าของแถมที่ทุกคนไม่อยากเจอจะกลายเป็นฉันเอง.   ถ้าวันไหนที่คุณไม่มีที่พักให้หอพักที่นี้ได้ต้อนรับคุณนะค่ะเรามีของแถมให้คุณลูกค้าเสมอ “ยินดีต้อนรับนะค่ะ”

     
  • Bombam Oratai เวลา 3:58:39 pm on Tuesday ที่ 24 January 2017 เพอมาลิงค์ | ตอบ

    ใกล้วันสุขแล้ว 

    หลายครั้งที่คนเรามองหาความสุขจากสิ่งไกลตัวเราเองก็เป็นหนึ่งในนั้น เห็นเสื้อผ้าออนไลน์สวยๆก็อยากได้พอซื้อมาใส่ก็รู้สึกเฉยๆแต่พอรู้ดีอีกทีเงินในกระเป๋าก็ร่อยหรอ 555 และบางทีเราก็มองหาความรักจากใครซักคนเพราะคิดว่าถ้ามีใครรักเราแล้วโลกคงเป็นสีชมพู 😊😊 เราจะดูมีค่าใครๆก็จะอิจฉา อิอิ เขาคือความสุขถ้ามีเขาอยู่ข้างๆทุกๆอย่างคงสวยงามได้พูดคุยดูแลห่วงใย แกล้งกัน งอนกันบ้าง แชทไปยิ้มไป ที่พูดมาทั้งหมดได้เพราะเคยผ่านมาแล้วมีความสุขจริงๆแหละแต่ปนด้วยความเศร้าเล็กๆบวกกับความกังวลว่า วันนี้ทำไมหายไปนะ ตอบช้าจัง คุยเรื่องนี้ทำไมตอบแบบนั้น ถามแล้วทำไมไม่ตอบนะ มาถึงตอนนี้ก็งงว่าตกลงมันคือความสุขจริงๆรึเปล่านะ ทำไมเราถึงต้องรอคอยให้เขาทำดีด้วยรอคอยให้เขาพูดดีๆด้วยถึงจะมีความสุข ทำไมความสุขมันถึงต้องมีเงื่อนไขมากมายขนาดนี้ เฮ้อ แย่จัง จนวันหนึ่งคนที่เราเคยนิยามว่าเขาคือความสุขได้หายไปเพราะเหตุผลบางอย่าง ทำไงดีล่ะความสุขฉันหายไปแล้ว แต่ฉันมีเวลาเยอะแยะเลยในการดูหนังฟังเพลง อยู่กับครอบครัว มีเวลาคิดอะไรดีๆเพราะก่อนหน้านี้คิดถึงแต่เขา555 แม้บางสิ่งจะจากไปทำให้เราคิดถึงอยู่บ้าง แต่สิ่งที่ได้กลับมาคือกลับมาดูแลหัวใจตัวเอง มีความสุขได้ด้วยตัวเอง กับคนรอบข้าง กับงานที่รัก และงานเขียนก็เป็นหนึ่งในนั้น #ความสุขครั้งใหม่กำลังเริ่มต้น…😍

     
  • copter

    copter เวลา 7:50:40 pm on Sunday ที่ 27 November 2016 เพอมาลิงค์ | ตอบ

    คิดถึงบ้าน 

    ใครเคยเป็นบ้างมาอยู่ไกลบ้าน เวลา ท้อๆ เหนื่อยๆ หรือ เหมือนตัวคนเดียว แล้วอยากกลับบ้าน บ้านที่เป็นสถานที่เดียวที่ทำให้รู้สึกว่าเรามีตัวตนและหายเหนื่อย มีคนที่ให้กำลังใจและอยู่ข้างเราเสมอ ตอนนี้ผมรู้สึกเหนื่อยจังครับ คิดถึงบ้านมากอยากกลับไปกอดแม่แล้วบอกว่าผมเหนื่อยผมอยากร้องไห้แล้วกอดใครแน่นๆสักคนครับ

     
  • copter

    copter เวลา 8:29:31 am on Saturday ที่ 26 November 2016 เพอมาลิงค์ | ตอบ

    รักที่ไม่มีคำตอบ 

    สวัสดีครับ วันนี้ผมขอเล่าเรื่อง “ความรัก” ของผมเอง อาจจะดูน้ำเน่า อาจจะดูไร้สาระ แต่อยากให้เพื่อนได้ช่วยแสดงความคิดเห็นครับ เอาแบบย่อๆ สรุปเลยนะครับ ย้อนกลับไป 2 ปีก่อนหน้านี้ ผมมีแฟนอยู่แล้วนะครับ เป็นรุ่นพี่ในสาขาเดียวกัน เรา 2 คนรักกันมากมีความสุขดีครับกับชีวิตคู่ตอนนั้น อยู่มาวันหนึ่ง ในเฟสบุ้คผมก็มีผู็หญิงคนหนึ่งครับ มาตามกดไลด์ทุกสเตตัส ทุกรูป จนทำให้เกิดความอยากรุ้จัก ว่าเขาเป็นใคร เขาเรียนใน ม.เดียวกับผมครับ แต่คนละสาขา รุ่นเดียวกัน เมื่อสืบเรื่องราวของเขาจนครบ ผลสรุป เขาแอบชอบผมมาสักพักละครับ มันก็ผิดที่ผมด้วย ที่ก็ไปแอบคุยกับเขา คุยไปคุยมา เรื่องไม่จบแค่นี้ครับ แอบคุยกันจนความสัมพันธ์มากขึ้น แต่เธอก็ทนก็ยอมรับในสิ่งที่ผมกระทำ ผมมีแฟนอยู่แล้ว เขายอมรับได้เวลาผมอยู่กับเขา แฟนโทมาผมก็รับสายปกติ ยังไงแฟนผมก็ยังเป็นที่หนึ่งในตอนนั้น เขารับได้เสมอมาครับ เขาก็รักผมมาก เวลาผ่านไป 2 ปี ที่เราแอบคบกันครับ เอาจริงๆผมรักเขานะ รักมากซะด้วย แต่ผมก็ไม่เข้าใจว่าทำไมผมเลิกกับแฟนคนปัจจุบันไม่ได้ ผมขาดเขาไม่ได้ พอๆกับที่ผมก็ไม่อยากเสียเธอคนนี้ไป ก็เหมือนที่บอกครับ ความอดทนของคนมีขีดจำกัด ใช่ว่าที่ผู็หญิงเขาทนรับได้ แล้วเขาจะทนเสมอไป เธอกับผมเลิกกันครับ ตอนแรกก็ใจหายๆนะ แต่เวลาผ่านไป เขาก็มีคนใหม่  แต่ผมเองก็ยังคงแอบส่องเฟส ติดตามเรื่องราวของเขาอยู่ครับ จนปัจจุบันนี้ ผมยังไม่เลิกที่จะติดตามเขา แต่เขาเป็นคนที่ถ้าได้รักใครแล้วจะรักมากไม่นอกใจ เขาก็คงลืมผมไปแล้วครับ เพราะสิ่งที่ผมเคยทำกับเขาไว้ มันเลวร้ายกับความรู้สึกเขาพอสมควร 555++ผมก็อยากจัดใจนะครับ อยากเลิกยุ่งกับเขาเหมือนที่เขาเลิกยุ่งกับผม แต่ไม่รู้เป็นเพราะอะไรผมถึงเลิกไม่ได้ ทั้งที่ตอนนี้ผมก็คบกับแฟนคนเดิมมานานมากแล้วครับ  สรุป  “ความรักของผมก็ไม่มีคำตอบให้ตัวเองจนถึงทุกวันนี้”

     
c
เขียนโพสต์ใหม่
j
โพสต์ต่อไป / ความคิดเห็นต่อไป
k
โพสต์ก่อนหน้า / ความคิดเห็นก่อนหน้า
r
ตอบกลับ
e
แก้ไข
o
แสดง / ซ่อนความคิดเห็น
t
ไปที่ด้านบนสุด
l
เข้าสู่ระบบ
h
แสดง / ซ่อนความช่วยเหลือ
shift + esc
ยกเลิก