Updates from สิงหาคม, 2017 สลับแสดงความคิดเห็น

  • Nadine

    Nadine เวลา 1:55:00 am on Sunday ที่ 13 August 2017 เพอมาลิงค์ | ตอบ

    RE- Annabelle 2 creation : [สปอย+บ่น] 

    ไม่ได้รีวิวอะ บ่นเฉยๆ ดีก็อวย ไม่ดีก็จะด่าให้เสีย ตามประสาคนอย่างเราๆ 😀

    Day 1 : Annabelle 2 (เปิดด้วยหนังผีให้เหมาะกับหน้าคนอ่าน)

    มันก็สนุกดีนะคะ หลายคนบอกน่ากลัวชิปหาย แต่เราว่ามันไม่ได้เรียกว่าน่ากลัวอะ มันแค่ตกกะใจฉากจัมสแกร์รึป่าววะ ช่วงแรกของหนังบรรยากาศมันดีมากๆ เหมือนดูหนังครอบครัว เด็กทุกคนน่าตาจิ้มลิ้ม อารมณ์มันหลอนๆอยู่อ่าพวกฉากสำรวจบ้าน เจนิสอยู่คนเดียวงี้ แต่หลังๆมันเริ่มแบบซาตานจ๋าตามสูตรอะ แต่ชอบมากกว่าเรื่องอื่นในจักรวาล คือจัมสแกร์เรื่องนี้มันไม่ทำทุเรศด้วย ทุเรศของกูคือเป็นโรคจิตชอบเห็นคนดูนั่งกระตุก สะดุ้ง ในหนังมันก็จั๊มเยอะอยู่แต่มันออกมาแบบอยากโชว์วิธีหลอกไม่ใช่ตะพึดตะพือหลอกให้เมิงออกจากโรงมาบอกว่าโครตตกใจ น่ากลัวๆ เหว๊ยๆ งานภาพชอบความเก่ายุคนั้นมันดีค่ะ งานซาวด์มันดีค่ะ งานแอคติ้งมันดีมากค่ะ โดยเฉพาะน้องลูลู่กับทาลิธา ดูจบออกมาละมีอะไรให้พูดอยู่ มี end credits 2 ฉาก มันก็คือการเชื่อมเรื่องนี้กับอีก 2 เรื่อง สรุปคือกู ชอบ>ไม่ชอบ แต่น่ากลัวมั๊ย กูไม่กลัว เพราะกูน่ากลัวกว่าผีอีก ได้หรอ

    เออกูขอด่าหน่อยตัวละครทุกตัวเมิงเป็นอะไรมากป่ะ ท้าทายผีจริงๆ ใจหาญมากเลย ขนาดมีคนตายละยังอยู่ได้ โรคจิต ด่าแค่นี้แหละ จบๆ ไปดูๆ

     

     

         “You are my sunshine, my only sunshine. You make me happy when skies are gray”

     

    -ให้ 8.5 บั้ง-

     
  • Nadine

    Nadine เวลา 12:40:29 am on Sunday ที่ 6 August 2017 เพอมาลิงค์ | ตอบ

    เด็กบ้านนอก 

    1

    – ลูกสาวคนโต –

    ในครอบครัวทองมากประกอบไปด้วยนายขาว นางดอกไม้ และมีจอยที่เป็นพี่สาวคนโต เสมือนน้องชายคนกลาง และพุ่มซึ่งเป็นลูกหลงคนสุดท้ายที่อายุห่างจากจอยถึง 5 ปี จอยคิดเสมอว่าพุ่มนั้นเป็นเด็กทิ่ชิงหมามาเกิดเพราะในวันก่อนที่พุ่มได้กำเนิด ไอ้บิ๊กหมาที่เลี้ยงไว้ใต้ถุนบ้านออกลูกมา4ตัว แต่ลูกตัวที่ขนาดน้อยที่สุดกลับมีชีวิตลืมตาดูโลกได้เพียงวันเดียวเท่านั้นก็ต้องกลับไปที่ๆลอยมา และคงลอยไปเข้าท้องนางดอกไม้แล้วเกิดมาใหม่เป็นพุ่ม นางดอกไม้ต่อว่าจอยทุกครั้งที่เธอชอบเอาเรื่องนี้มาพูดเป็นเรืองตลกขบขัน จนพาลให้ไม่พอใจไปถึงพุ่ม บ่อยครั้งที่จอยชอบชวนเสมือนไปไกวแปลให้น้องสาวในเวลาที่น้องหลับกลางวัน แต่การไกวของจอยกับเสมือนมักทำให้พุ่มตื่นมาร้องกระจองเสมอ และโดนนางดอกไม้ตีสั่งสอนประจำ วันนึงเมื่อพุ่มโตได้อายุ 4 ขวบก็ได้เข้าเรียนประถมเดียวกับเสมือนและจอย ครอบครัวทองมากมีฐานะหาเช้ากินค่ำ นายขาวรับจ้างซ่อมเครื่องมือเครื่องใช้ทุกประเภท วันนึงจะมีคนนำเตียง โต๊ะ ตู้ชำรุด มาให้นายขาวช่วยซ่อมแซ่ม ค่าจ้างไม่มาก แต่ถ้าวันไหนมีคนนำหนังสือเรียนลูกหลานมาให้ช่วยซ่อมปกจอยจะดีใจเป็นพิเศษและใช้เวลาทั้งวันใต้ถุนบ้านอ่านหนังสือจนวินาทีสุดท้ายที่เจ้าของมารับคืน นางดอกไม้ไม่มีอาชีพหลัก ส่วนมากจะไปรับจ้างเก็บข้าวโพด ฝ้าย อ้อย ไปจนถึงรับจ้างเย็บผ้าที่เป็นอาชีพยอดนิยมของแม่บ้านในละแวกนั้น บ้านทุกหลังสามารถเดินเข้าไปจ้างวานเย็บ ปะ ผ้าได้เลย เช้าวันหนึ่งนางจอยเดินมาขอค่าขนมนางดอกไม้ไปโรงเรียนก่อนคนแรก

    “แม่ ขอบาทนึง”

    “ข้าก็ห่อข้าวให้เอ็งแล้ว จะเอาไปซื้อขนมละสิ”

    “งั้นฉันขอห้าสิบสตางค์ อยากกินไอติมยายจันทร์”

    “ไม่มีหรอก ไปขอพ่อเอ็งดู”

    “พ่อบอกไม่มี ให้แม่หมดแล้ว”

    เสมือนที่แต่งตัวเสร็จที่หลังมายืนแอบฟังกลยุทธ์เจรจาขอทุนกินขนมหน้าโรงเรียนหลังเลิกเรียนจากแม่ ที่ดูจะไม่ได้ผลอะไร

    จอยหมดความหวัง เดินคอตกไปใส่รองเท้าหน้าบ้าน ได้ยินแว่วๆว่าเสมือนก็เข้าไปขอเงินต่อ ซักพักเสมือนเดินยิ้มออกมากับเงินห้าสิบสตางค์

    “เห้ย” จอยงง

    “เมิงอะโง่” เสมือนตอบ

    “เมิงไปบอกเขายังไงได้วะ กูไปขอตั้งนาน สลึงนึงก็ไม่ได้” จอยขมวดคิ้ว เริ่มรู้สึกไม่พอใจมารดาที่รักลูกไม่เท่ากันอีกครั้ง

    “กูก็บอกว่าจะเอาไปแบ่งกะนังพุ่มมันที่โรงเรียนไง แต่กูไม่แบ่งหรอก อีพุ่มขอพ่อไปแล้วห้าสิบสตางค์”

    “งั้นแบ่งกูมั่งดิ กูไม่ได้เลยเนีย”

    “ตลกละ กูจะไปซื้อไอติมยายจันทร์กินเว้ย” เสมือนใส่รองเท้ายี่ห้อช้างดาวมรดกจากนายขาวแล้วเดินหนีจอยไปอย่างผู้ชนะ จอยรู้มาตลอดว่าแม่มักให้เงินพุ่มและเสมือนทุกครั้งที่พวกมันขอ ตลอดทั้งวันจอยอยู่กับความรู้สึกโกรธต่อนายขาวและนางดอกไม้ทำให้จอยอยากจะชนให้ไอติมรสกะทิในมือเสมือนที่เดินถือกินในมือให้ร่วงซะอดกินเสีย มันบั่นทอนให้ทั้งวันจอยไม่มีกำลังใจจะเล่นสนุกกับจวบและน้อย ครั้งนึงที่จอยจับได้ว่าตนเป็นคนเดียว ที่ไม่ได้ค่าขนมไปโรงเรียนจากนางดอกไม้ ก็ตรงเข้าไปถามแม่

    “แม่ ไหนบอกไม่มีตัง ไหงให้ไอ้เหมือนกับนังพุ่มมันได้”

    “น้องมันยังเด็ก เอ็งเป็นพี่ก็ต้องให้น้องมันกินก่อน อย่าเห็นแก่ตัวแต่เด็กสิวะ เสียสละให้น้องไม่ได้รึไง”

    “ฉันโตกว่าไอ้เหมือนแค่ปีเดียวเอง”

    “สงสัยเอ็งจะพูดไม่รู้เรื่อง ไอ้เหมือน นังพุ่มดูไว้นะ พี่เอ็งโตไปอย่าไปขอมันพึ่งพาอาศัยอะไร แค่สลึงสองสลึงมันยังงกเลย” จอยไม่รู้จะเถียงด้วยคำอะไรอีก น้ำตาคลอเดินเข้ามุ้ง เจอพุ่มในมุ้งก็ไม่อยากจะมอง

    “แม่ พี่มันไม่แบ่งผ้าห่มด้วย” …..

    เสมือนที่แต่งตัวเสร็จที่หลังมายืนแอบฟังกลยุทธ์เจรจาขอทุนกินขนมหน้าโรงเรียนหลังเลิกเรียนจากแม่ ที่ดูจะไม่ได้ผลอะไร
    จอยหมดความหวัง เดินคอตกไปใส่รองเท้าหน้าบ้าน ได้ยินแว่วๆว่าเสมือนก็เข้าไปขอเงินต่อ ซักพักเสมือนเดินยิ้มออกมากับเงินห้าสิบสตางค์
    “เห้ย” จอยงง
    “เมิงอะโง่” เสมือนตอบ
    “เมิงไปบอกเขายังไงได้วะ กูไปขอตั้งนาน สลึงนึงก็ไม่ได้” จอยขมวดคิ้ว เริ่มรู้สึกไม่พอใจมารดาที่รักลูกไม่เท่ากันอีกครั้ง
    “กูก็บอกว่าจะเอาไปแบ่งกะนังพุ่มมันที่โรงเรียนไง แต่กูไม่แบ่งหรอก อีพุ่มขอพ่อไปแล้วห้าสิบสตางค์”
    “งั้นแบ่งกูมั่งดิ กูไม่ได้เลยเนีย”
    “ตลกละ กูจะไปซื้อไอติมยายจันทร์กินเว้ย” เสมือนใส่รองเท้ายี่ห้อช้างดาวมรดกจากนายขาวแล้วเดินหนีจอยไปอย่างผู้ชนะ จอยรู้มาตลอดว่าแม่มักให้เงินพุ่มและเสมือนทุกครั้งที่พวกมันขอ ตลอดทั้งวันจอยอยู่กับความรู้สึกโกรธต่อนายขาวและนางดอกไม้ทำให้จอยอยากจะชนให้ไอติมรสกะทิในมือเสมือนที่เดินถือกินในมือให้ร่วงซะอดกินเสีย มันบั่นทอนให้ทั้งวันจอยไม่มีกำลังใจจะเล่นสนุกกับจวบและน้อย ครั้งนึงที่จอยจับได้ว่าตนเป็นคนเดียว ที่ไม่ได้ค่าขนมไปโรงเรียนจากนางดอกไม้ ก็ตรงเข้าไปถามแม่
    “แม่ ไหนบอกไม่มีตัง ไหงให้ไอ้เหมือนกับนังพุ่มมันได้”
    “น้องมันยังเด็ก เอ็งเป็นพี่ก็ต้องให้น้องมันกินก่อน อย่าเห็นแก่ตัวแต่เด็กสิวะ เสียสละให้น้องไม่ได้รึไง”

    ลูกสาวคนโต

     
  • Blogger siam

    Blogger siam เวลา 11:18:50 am on Friday ที่ 23 June 2017 เพอมาลิงค์ | ตอบ

    สุดยอดนักกลยุทธ์ ตัดสินใจบนหลัก 3 เป็น
    1… เป็นประโยชน์
    2….เป็นไปได้
    3….เป็นธรรม
    หากขาดสิ่งใด ยุทธการก็ไร้ความหมาย … ยุทธวิธีสำคัญเพื่อให้บรรลุหลัก 3 เป็น คือ การตั้งตนให้พ้นจากอัตตาของตัวเอง
    เนื่องจากการทำทุกสิ่งเพื่อตนเอง … ไม่มีแรงขับมากพอ วันหนึ่งทุกคนย่อมเบื่อหน่าย หรือ รู้สึกว่าพอแล้ว ก็จะหยุดทำ หยุดวางแผนที่ดี
    ตรงกันข้าม … หากมีผลประโยชน์ของผู้อื่น หรือ ผลประโยชน์ของประเทศชาติเป็นที่ตั้งไชร้ … นักวางแผนย่อมไม่อาจหยุดนิ่งเฉยไปได้ เพราะจะต้องคิดหาสิ่งที่เป็นประโยชน์ให้แก่สังคม คิดถึงความเป็นไปในอนาคตให้กับลูกหลาน และคิดถึงคุณธรรม จริยธรรม ศิลธรรม ในการจะนำพาสิ่งที่ดีที่สุด มอบทิ้งไว้ก่อนกายจะสูญสลาย
    มนตรี ประเสริฐรุ่งเรือง
    23-06-2557

     
  • ayeweb

    ayeweb เวลา 8:39:27 pm on Sunday ที่ 18 June 2017 เพอมาลิงค์ | ตอบ

    ไทยแลนด์ 4.0 [เตือนภัยหลอกโอนเงิน] แอบอ้างคนรู้จัก 

    [เตือนภัยหลอกโอนเงิน]
    ช่วงนี้ได้อ่านข่าว ได้ยินข่าวเกี่ยวกับการโดนหลอกโอนเงินกันเยอะ จึงสงสัยว่าเขาทำอย่างไรกันจึงถูกหลอกได้ ก็ได้รับความอนุเคราะห์จากผู้ที่เคยเป็นเหยื่อมาก่อน ที่อนุญาตให้นำข้อมูลมาเตือนภัยให้ได้ระมัดระวังกันครับ โดยสิ่งที่เกิดจะแนบเนียนมากครับ คือ

    • ติดต่อด้วยโปรแกรมแชทที่คนไทยนิยมใช้กันคือ Line หรือ Facebook Messenger
    • ติดต่อมาจากเพื่อนที่เรารู้จัก (ซึ่งโดนขโมยพาสเวิร์ด) และเคยพูดคุยกันเป็นประจำ โดยเฉพาะคนที่รู้จักกันดี โดยการใช้ภาษาที่ดูปกติกับคนที่เราเคยคุย
    • ติดต่อมาทำนองว่า กำลังยุ่ง หรือ กำลังติดภารกิจ แต่จำเป็นต้องโอนเงินให้คนอื่น ญาติพี่น้อง หรือ ร้านค้าออนไลน์ (ซึ่งเป็นบัญชีมิจฉาชีพ) จึงขอรบกวนให้โอนให้ก่อน แล้วจะคืนให้ทันที (ภายในวันเดียวกันหรือวันรุ่งขึ้น เพื่อให้เราสบายใจ)
    • หากหลอกสำเร็จ ก็จะมีเรื่องอ้างให้โอนเพิ่มอีกรอบ

    จะมารู้อีกทีก็ได้คุยกับคนที่เรารู้จักตัวจริง จึงทำให้รู้ว่าเป็นเหยื่อทั้งสองคน และเป็นเรื่องที่ตามยากพอสมควร เพราะบัญชีที่ให้โอน เจ้าของบัญชีก็อาจจะเป็นเหยื่อของมิจฉาชีพอีกทอดหนึ่งด้วย
    ต้นเหตุมาจากอะไร ผมเชื่อว่าจุดกำเนิดมาจากเจ้าของ Line หรือ FB ที่มิจฉาชีพนำไปใช้ ไม่ระมัดระวังเรื่องความปลอดภัยบนอินเทอร์เน็ต เช่น

    • ตั้งพาสเวิร์ดแบบง่าย ๆ เพราะไม่คิดว่าตัวเองมีข้อมูลอะไรสำคัญ ไม่มีใครมาเอาอะไรไปหรอก
    • โดนหลอกให้กรอกพาสเวิร์ดในเว็บปลอม อันนี้ต้องดูดี ๆ ครับ โดยเฉพาะ URL ว่าน่าเชื่อถือหรือไม่ (ปัญหามีอยู่ว่าผู้ใช้เน็ตจำนวนมาก ไม่ทราบแม้กระทั่งว่าอะไรคือ URL เพราะเข้าเน็ตเป็นจากหน้า Google เท่านั้น)

    แนะนำว่า เลิกคิดเถอะครับว่า ข้อมูลเราไม่มีอะไรหรอก ใครจะดูอะไรก็ดูไป ตั้งพาสเวิร์ดยาก ๆ ก็จะลืม ถ้ายังคิดแบบนี้ คนที่จะเดือดร้อนจะไม่ใช่ตัวท่านคนเดียว จะเป็นเพื่อนที่แสนดีของเราด้วย
    ระมัดระวังกันนะครับ โดยจะโอนเงินขอให้โทรไปยืนยันตัวตนให้แน่นอนกันก่อน ก็จะดีครับ

    เตือนภัยหลอกโอนเงิน

    เตือนภัยหลอกโอนเงิน

    credit: เด่นพงษ์ สุดภักดี

     
  • Petchaz_

    Petchaz_ เวลา 9:49:45 pm on Sunday ที่ 11 June 2017 เพอมาลิงค์ | ตอบ

    ประสบการณ์โรงแรมแห่งหนึ่งในชะอำ 

    chaeur_imho000213831880589305_big

                                  สวัสดีค่ะ วันนี้จะมาเล่าประสบการณ์ครั้งนึงในชีวิต ที่เคยได้ไปพัก ณ โรงแรมแห่งนึงใน อ.ชะอำ โดยได้วางแผนล่วงหน้ากัน 1 อาทิตย์ก่อนไป ดิฉันและอาสะไภ้ ได้ทำการหาที่พักในเว็บไซต์ต่างๆ แต่ด้วยช่วงนั้นเป็นช่วง High season ทำให้โรงแรมส่วนใหญ่แทบจะไม่มีที่ว่างเหลือสำหรับครอบครัวของเรา จนได้มาเจอโรงแรมนึง ราคาไม่แพง แถมยังไม่ไกลจากสถานที่ท่องเที่ยวมากนัก บวกกับโรงแรมนี้มีห้องว่างเพียงพอกับครอบครัวของเรา จากในรูป โรงแรมค่อนข้างที่จะใหม่ และสวยงามพอสมควร แถมยังมีสระว่ายน้ำ เหมาะสำหรับครอบครัวของเราที่มีเด็กๆมาด้วย

    ” อาคะ โรงแรมนี้เป็นไง สวย ไม่แพง แถมยังมีที่ว่าพอสำหรับพวกเราด้วยนะ “

    ” อื้อ เอาสิ สวยดีนะ บรรยากาศดีจัง มีสระว่ายน้ำด้วยหนิ ดีเลยเด็กๆจะได้เล่นน้ำกัน “

    ” แม่ขาาาา หนูชอบโรงแรมนี้  เราเลือกที่นี่กันนะๆๆ ” หลานสาวตัวแสบออกความเห็นให้โรงแรมนี้อีกเสียง

    ” ตกลงเอาโรงแรมนี้นะคะอา จะได้โทรไปจอง “

    ” อื้อ จองเลย ค่าใช้จ่ายเป็นยังไงค่อยมาบอกนะ “

    ” โอเคค่าาา “

                      หลังจากจองโรงแรมเสร็จ เรียบร้อย แล้วก็มาถึงวันที่เราต้องเดินทาง…

    ” พร้อมกันรึยีง “

    ” พร้อมแล้วค่าาาาาา/คร้าบบบ ” เสียงหลานๆตอบด้วยความตื่นเต้น

     
  • prangthegorgeous

    prangthegorgeous เวลา 1:57:53 pm on Friday ที่ 17 March 2017 เพอมาลิงค์ | ตอบ

    01--Kuwait Airways สมัครสายการบินแรก ตึงงงงง 

    เริ่มที่ตอนปีสี่เทอมสองนะคะ ตั้งใจว่าเริ่มลุยช่วงนี้แหละ แต่แอบบอกว่าช้าไป น้องๆที่เรียนมหาลัยเตรียมตัวเร็วๆไว้ยิ่งดีค่ะ เดี๋ยวจะอธิบายนะคะว่าทำไมถึงช้าไป

    เห็นประกาศรับสมัครลูกเรือคูเวตจากในเฟสบุ๊คของเพื่อนสักคน

    เราก็สะดุดกึกในใจนะ แบบ วะ เอาวะลองเถอะ เอาวุฒิแค่มอหกเอง ลองไปโลดดดดดดดด

    สนามแรกเนอะ ตื่นเต้นมันก็ตื่นเต้นแหละ แต่มีความกังวล ไม่มั่นใจหลายๆอย่าง

    หาสูท รองเท้า หน้า ผม เอกสาร ทุกอย่างดูรีบๆไม่เป๊ะเท่าไหร่ แต่อยากลองล้วนๆ

    เราหาทุกอย่างจากสยามนะคะ ใส่สูทสีดำแขนสั้นธรรมดามาก เสื้อตัวในสีแดง

    คือมันก็สวยแหละค่ะ แต่มันจะซ้ำๆกันเยอะมากๆๆๆๆๆๆๆๆ บางชุดนี่แฝดชัดๆ เราคิดว่าจุดนี้ส่วนหนึ่งทำให้เรากลืนไปกับคน ไม่โดดเด่นนะ

    เพราะเราก็ไม่ชอบที่เราดูคล้ายคนอื่นนะคะ เลยตั้งใจว่าคราวหน้าจะต้องแตกต่างและเด่นกว่านี้

    พอดีว่าเราเคยสอบโทอิคไว้แล้วนานแล้วล่ะเกือบหมดอายุ จริงๆไม่ต้องใช้นะ แต่เรามีเลยเอาติดไปด้วย ได้795

    First Session

    Pre-screen: ตัดภาพมาที่โรงแรมที่รีครูทเลยนะคะ เกริ่นก่อนว่า คูเวตใช้เอเจนซี่หาลูกเรือให้คือ meccti ซึ่งดำเนินการโดยโรงเรียนสอนแอร์แห่งหนึ่ง

    ทั้งกรรมการ และสตาฟคือคนจากโรงเรียนนี้ทั้งหมด  ***ซึ่งเรามาทราบหลังเข้าพรีสกรีนแล้วนะคะ แล้วแบบประมาณ80%ของคนที่ได้คือมาจากนักเรียนของรร.นี้ค่ะ

    ช่างมันก่อนเนอะ เราว่าไปตามสเตปปกติ

    เราหาข้อมูลมาว่าสตาฟทำงานช้ามาก และคนเยอะ ให้ไปเช้าๆซึ่งจริงนะคะ ทุกโพรเสสคือนานมากๆ มากกกกกกกกกกกกกกกก

    เราได้คิวแรกๆนะ ไปถึงประมาณเจ็ดโมง รับคิวเพื่อชั่งนนและสส—ต่อคิวชั่งนน+สส—ต่อคิวตรวจเอกสาร—ตรวจเอกสาร—รับหมายเลขประจำตัว–เข้าห้องรวมรอพรี

    ซึ่งทั้งหมดนี้ 11 โมงก็ยังไม่ได้เริ่มพรีนะคะ

    กรรมการมาช้ามากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก รอจนเมื่อยค่ะ แล้วยังมีพักกินข้าวด้วยนะเออ

    เราได้พรีประมาณเที่ยงครึ่งค่ะ คนสัมภาษณ์ก็คือครูฝรั่งในรร.สอนแอร์อันนั้นแหละ ถามถั่วไป และเร็วมากค่ะ ไม่ถึงนาทีเนอะ

    ประมานนี้นะคะไม่เป๊ะนะ

    Good morning sir  — good morning. How are you today?

    I’m very good. How about you?— Good.  Wow Can you speak ***?

    Yes I can. I study this language as my major.— Very good. So tell me about your work experience.

    Certainly, เล่าไปค่ะ คือเรายังเรียนอยู่เนอะ เราเลยเล่าเรื่องฝึกงานกับตอนไปเวิคที่อเมริกาค่ะ

    Okay Thank for coming today.  Have a great day.

    Thank you very much. You too

    แค่นี้แหละค่ะ เราพูดเสียงดัง ยิ้มและดูมั่นใจนะ แต่ในใจนี่สั่นมาก555555

    ยังค่ะยัง  ยังไม่จบ

    ก่อนก่อนจากห้องต้องให้กรรมการผู้หญิงคนไทยที่เป็นเจ้าของโรงเรียนดูสภาพผิวหน้าและฟันค่ะ

    เขาจะพูดว่า Give me big smile แล้วให้เราแบบเอียงหน้าไปมา ไรงี้

    จบละค่ะ ขั้นตอนนี้

    เราต้องรอให้เข้าพรีกรีนครบ200คนแรกก่อนถึงจะทราบผลนะคะ รอถึงประมาณบ่ายสอง กรรมการก็จะมาประกาศหมายเลขที่ได้ไปต่อค่ะ

    โอเค……เราผ่านนะ แต่งงๆ ก็ดีใจแหละ ตกพรีสกรีนนี่เจ็บอย่าบอกใคร ตกรอบแรกอะ เอ๊ะ หรือจะเรียกด่วนชั่งนนสสว่าด่านแรก5555

    ที่นี้

    เขานัดหมายให้มาร่วมฟังรายละเอียดสายการบินและขั้นตอนต่อไปตอน 18.30

    ซึ่งจริงๆคือ 20.30 ค่ะ เขาให้อ่านข้อตกลงเบื้องต้น เงื่อนไข เงินเดือน บลาๆ แล้วเซ็นรับทราบ เสร็จเกือบสี่ทุ่ม!!!!!!

    ทั้งวันหมดไปกับการรอ TT

    สรุปคือเรามา 7.00 ออกจากรร เกือบ 22.00

     

    Final Session

    English test นัดมาที่รรเดิมนะคะ หลังจากพรีสองวัน นัดเวลามา8.30 กรรมการมา 11โมง เริ่มสอบ 11.30ได้ เซ็งมากกกกกก ไม่โปรเลย เสียเวลาสุดๆ

    ข้อสอบเป็นเลือกตอบ50ข้อ 20หรือ30นาทีเนี่ยแหละ มีเลขประมาน 10กว่าข้อ เกี่ยวกับคิดtime zone+exchange rate ไม่ยากค่ะ เราเรียนสายศิลป์มาทั้งชีวิตยังคิดได้

    ส่วนอังกฤษประมานโทอิคแต่ง่ายกว่าและสั้นกว่ามาก รอบนี้คัดคนออกอีกครึ่ง เหลือสัก80คนได้ อ้อ ผ่านพรีกรีนเข้ามาน่าจะ100นิดๆค่ะ

     

    Group discussion  กลุ่มละ10คนค่ะ เรียงตามหมายเลข เขาบรีฟว่าหน้าผมต้องเป๊ะๆๆๆๆๆๆ เพราะเขาดูทุกอย่าง และหลังจากขั้นตอนนี้ต้องไปถ่ายรูป

    เข้าไปก็มีเก้าอี้ล้อมเป้นวงกลม ให้เราคิดอีเว้นของสายการบิน คือเราไม่รู้จริงๆว่าเขาดูอะไร คือคนมันเยอะมาก แบ่งกันพูดก็ไม่เชิง มันกลัวไม่ได้พูดมากกว่า

    บางคนสำเนียงไม่ได้เลย บางคนภาษาคือตะกุกตะกัก บางคนพูดเยอะ เราได้พูด2-3ครั้ง นี่แบบหาจังหวะมากนะ มันไม่มีช่องเลย

    ตัดจบเลยแล้วกัน ว่า เราตกรอบนี้

    บอกตรงๆเราเฟลมาก เพราะคนตกรอบนี้น้อยมากอ่ะ 10กว่าคนเองที่ตก แล้วทำไมเราถึงตก

    ถึงเราจะมาแบบไม่ได้เตรียมตัวและยังเรียนไม่จบ พอตกรอบเข้าจริงๆ คือสะเทือนใจอ่ะ55555 เสียใจอยู่ดี เฮ้อ

     

    เป็นไงคะ สายการบินแรก ไม่มีอะไรยากขนาดนั้น แค่รอ รอ รอ รออออออออออออออออออออ ฝึกความอดทนขั้นสุดค่ะ

    เราคงไม่ไปอีกแล้วค่ะสายนี้ เราคิดว่ามันไม่โปร่งใส เราคนนอกสถาบันเค้านี่นา ฮ่าๆ แต่ก็มีคนนอกที่ได้เป็นนะ น้อยมากค่ะ นอกนั้นเด็กรรนั้นได้

     

    ***ใช้วิจารณญานในการอ่านนะคะ เราเขียนจากประสบการณ์ตรงและความรู้สึกของเรา

     
  • LRUOCSAE

    LRUOCSAE เวลา 5:47:02 pm on Wednesday ที่ 18 January 2017 เพอมาลิงค์ | ตอบ

    swipe right and nice to meet you Luca. 

    ครั้งแรกที่เห็นผู้ชายคนนี้คือตอนที่เค้ากดถูกใจเรามา เราเห็นเค้าผ่านแอปที่ใช้ดูว่ามีใครเข้ามากดบ้าง

    โปรไฟล์ของเค้าไม่เห็นหน้าทั้งหมด เห็นแค่ช่วงปากลงไปถึงช่วงลำตัว เจาะปาก มีรอยสัก1ที่ที่แขน เปิดรูปต่อไปเรื่อยๆ มีรูปนึงเห็นหน้าด้านข้างของเขา ใส่เสื้อยืดสีเขียวเราจำได้ดี สิ่งที่เราประทับใจคือ อารมณ์ของรูปนี้ เรารู้สึกได้ถึง ความฝันที่เค้ามี ความหวังของนักฝัน ความสุขของผู้ชายคนนึงที่ได้ทำตามความรู้สึก อารมณ์ของเค้าในรูป อารมณ์ที่เค้าส่งผ่านกีต้าของเค้า อารมณ์ร่วมที่เค้ามีต่อดนตรีที่เค้าเล่น ผู้ชายคนนี้อยู่ที่อิตาลี โปรไฟล์ของเค้าไม่ได้บอกอะไรอย่างอื่นเลยนอกจาก ประเทศของเค้า เราไม่รู้ว่าเค้าจะมีโอกาสมาประเทศไทยไหม หรือเรามีโอกาสจะไปอิตาลีรึปล่าว ไม่รู้ว่าจะได้คุยกันไหม

    แต่เพียงเเค่รูปนั้นเพียงรูปเดียว เราไม่คิดอะไรต่อ แค่ swipe right and nice to meet you Luca.

    หลังจากนั้นเราได้วาดรูปเค้าเพื่อบอกเค้าถึงความรู้สึกนี้ด้วย แต่เดี๋ยวก่อน เราจะเขียนข้ามไม่ได้ ให้เนื้อเรื่องดำเนินไปตามลำดับในชีวิตจริง…..

     
  • LRUOCSAE

    LRUOCSAE เวลา 3:02:51 pm on Wednesday ที่ 18 January 2017 เพอมาลิงค์ | ตอบ

    ชายคนนึง จากอีกฝากนึงของโลก 

    ต้องเริ่มต้นว่า ไม่เคยเขียนบล็อกมาก่อน ไม่เคยคิดจะเขียนบล็อก ไม่เคยคิดว่าตัวเองจะอยากเขียนเรื่องอะไรเลย จนเมื่อเร็วๆนี้ได้พบกับคนคนนึง …

    คนคนนี้เรารู้จักเค้าผ่านแอปเดทที่ทุกคนรู้จักกันดี คือ Tinder แอปนี้เห็นครั้งแรกไม่เคยคิดจะเล่นเลย เพราะคิดว่าเป็นแอปที่สำหรับหาคู่หรือแบบที่เรียกว่าเพื่อความสนุก และเราซึ่งไม่เคยไปเดทอะไรแบบนี้เลย จนเห็นคนเล่นกันเยอะเลยลองโหลดมาลองเล่นดู เพราะด้วยความเหงาด้วยเเหละ เพราะก็ไม่ได้มีใคร อยากหาเพื่อนคุย ครั้งแรกที่เล่น นี่มันคือแอปอะไร งง ไปหมด ปัดซ้าย ปัดขวากันให้วุ่นวาย แต่ก็ได้รู้จักคนมากมายเลย และที่แน่ๆ พัฒนาภาษาอังกฤษด้วย เพราะส่วนใหญ่การสื่อสารเกือบทั้งหมดที่ได้มีโอกาสคุยคือภาษาอังกฤษ บางครั้งคนไทยด้วยกันเองยังใช้ภาษาอังกฤษเลย

    ถ้าถามว่าเล่นเพื่อหาแฟนรึปล่าว ตอบเลยว่าไม่ เเค่อยากหาเพื่อนคุยแก้เหงา เพราะเป็นคนอยู่ด้วยตัวเองได้ ไม่ได้ต้องการมีแฟนมากมายขนาดนั้น แต่คิดว่าได้รู้จักคนเพิ่ม รู้จักเพื่อนเพิ่มก็ดี แอปนี้ทำให้เจอคนมากมายหลายแบบมาก ต้องเข้มเเข็งแค่ไหน ถามใจดู หลายคนที่ได้คุยจะเป็นคน มองโลกกว้าง มองจากมุมสูง การที่ได้คุยกับคนพวกนี้ทำให้เรามีเเรงบันดาลใจ แรงประตุ้นในการทำฝันของตัวเองอย่างมาก ลืมบอกไป ตัวเราเป็นคนชอบวาดรูปไปที่ไหนก็วาด ใช้การวาดรูปเพื่อสนองตัวเอง เเละหาเงินใช้ เมื่อได้มีโอกาสได้คุยกับ นักฝันจากหลายมุมโลก หลายครั้งที่ตั้งคำถามในใจว่า

    คนพวกนี้เค้ามีความสุขแค่ไหนนะ ที่ได้ไปในที่ที่ไม่เคยไป ได้เห็นอะไรที่ไม่เคยเห็น ได้รู้จักคนที่ไม่เคยรู้จัก คำว่ารวยความรู้สึกนี่มันเป็นยังไงนะ

    จนรู้สึกว่า มันไม่ได้อยู่ที่แอปแล้วมันอยู่ที่คน อยู่ที่การพูดคุยของเค้า อยู่ที่การวางตัวของเรา อยู่ที่คำพูดที่เราใช้ อยู่ที่วิธีคิดของเรา เพราะคนที่เข้ามามีทั้งดีเลว ขาวดำปะปนกันไปถ้าถามว่าเคยเจอเเบบที่อยากให้ไปหาอยากนัดเจอเพื่อมากกว่ากว่าคุยกันไหม บา

    จนวันนึงได้มีโอกาสคุยกับผู้ชายคนนึง จากอีกฝากนึงของโลก ..

     
  • LRUOCSAE

    LRUOCSAE เวลา 2:42:55 pm on Wednesday ที่ 18 January 2017 เพอมาลิงค์ | ตอบ

    Tinder จุดเริ่มต้นของการเจอผู้ชายคนนึง จากอีกฝากนึงของโลก 

    ต้องเริ่มต้นว่า ไม่เคยเขียนบล็อกมาก่อน ไม่เคยคิดจะเขียนบล็อก ไม่เคยคิดว่าตัวเองจะอยากเขียนเรื่องอะไรเลย จนเมื่อได้พบกับคนคนนึง …

    คนคนนี้เรารู้จักเค้าผ่านแอปเดทที่ทุกคนรู้จักกันดี คือ Tinder แอปนี้เห็นครั้งแรกไม่เคยคิดจะเล่นเลย เพราะคิดว่าเป็นแอปที่สำหรับหาคู่หรือแบบที่เรียกว่าเพื่อความสนุก และเราซึ่งไม่เคยไปเดทอะไรแบบนี้เลย จนเห็นคนเล่นกันเยอะเลยลองโหลดมาลองเล่นดู เพราะด้วยความเหงาด้วยเเหละ เพราะก็ไม่ได้มีใคร อยากหาเพื่อนคุย ครั้งแรกที่เล่น นี่มันคือแอปอะไร งง ไปหมด ปัดซ้าย ปัดขวากันให้วุ่นวาย แต่ก็ได้รู้จักคนมากมายเลย และที่แน่ๆ พัฒนาภาษาอังกฤษด้วย เพราะส่วนใหญ่การสื่อสารเกือบทั้งหมดที่ได้มีโอกาสคุยคือภาษาอังกฤษ บางครั้งคนไทยด้วยกันเองยังใช้ภาษาอังกฤษเลย

    ถ้าถามว่าเล่นเพื่อหาแฟนรึปล่าว ตอบเลยว่าไม่ เเค่อยากหาเพื่อนคุยแก้เหงา เพราะเป็นคนอยู่ด้วยตัวเองได้ ไม่ได้ต้องการมีแฟนมากมายขนาดนั้น แต่คิดว่าได้รู้จักคนเพิ่ม รู้จักเพื่อนเพิ่มก็ดี แอปนี้ทำให้เจอคนมากมายหลายแบบมาก ต้องเข้มเเข็งแค่ไหน ถามใจดู หลายคนที่ได้คุยจะเป็นคน มองโลกกว้าง มองจากมุมสูง การที่ได้คุยกับคนพวกนี้ทำให้เรามีเเรงบันดาลใจ แรงประตุ้นในการทำฝันของตัวเองอย่างมาก ลืมบอกไป ตัวเราเป็นคนชอบวาดรูปไปที่ไหนก็วาด ใช้การวาดรูปเพื่อสนองตัวเอง เเละหาเงินใช้ เมื่อได้มีโอกาสได้คุยกับ นักฝันจากหลายมุมโลก หลายครั้งที่ตั้งคำถามในใจว่า

    คนพวกนี้เค้ามีความสุขแค่ไหนนะ ที่ได้ไปในที่ที่ไม่เคยไป ได้เห็นอะไรที่ไม่เคยเห็น ได้รู้จักคนที่ไม่เคยรู้จัก คำว่ารวยความรู้สึกนี่มันเป็นยังไงนะ

    จนรู้สึกว่า มันไม่ได้อยู่ที่แอปแล้วมันอยู่ที่คน อยู่ที่การพูดคุยของเค้า อยู่ที่การวางตัวของเรา อยู่ที่คำพูดที่เราใช้ อยู่ที่วิธีคิดของเรา ถ้าถามว่าเคยเจอในรูปแบบอื่นไหม มันเป็นธรรมดานะ คนเราความต้องการต่างกัน การหาคนเข้ามาก็ต่างกัน เคยเจอคนที่เข้ามาคุยเพื่อที่นัดไปเจอเเละต้องการมากกว่าทำความรู้จัก หรือไม่ต้องการรู้จักแต่อยากใช้เวลาบนเตียงด้วย เข้ามาคุยเพื่อขอจ่ายเงินให้เเต่ให้ใช้เวลาด้วยกันหนึ่งคืน ทุกอย่างทั้งหมดอยู่ที่เรา อยู่ที่เราจะเลือก อยู่ที่เราตัดสินใจ มนุษย์มีด้วยกันมากมายหลายแบบ มีขาวมีเทามีดำปะปนกันไป ถ้าเราไม่ต้องการก็แค่บอกไปตรงๆ มันอยู่ที่ความต้องการ ถ้าความต้องการไม่ตรงกันมันก็ไปต่อไม่ได้

    จนวันนึงได้มีโอกาสคุยกับผู้ชายคนนึง จากอีกฝากนึงของโลก ..

     
  • Apple Soda เวลา 1:11:28 am on Monday ที่ 16 January 2017 เพอมาลิงค์ | ตอบ

    เรื่องของคนที่เคยมีเงินเยอะ แต่เงินช๊อต เลยวางตัวไม่ถูก 

    สวัสดีค่ะ วันนี้ขอพูดถึงคนเคยรวยและเล่าเรื่อง(นินทา)ชาวบ้านค่ะ 

    ดิฉันเป็นแม่ที่ต้องตื่นเช้าเพื่อดูแลลูกๆ ดิฉันพาลูกๆไปส่งที่โรงเรียนทุกวันด้วยมอเตอร์ไซค์ โดยเราจะส่งตรงที่มีตำรวจจราจรเพื่อลูกๆข้ามถนนอย่างปลอดภัย ทุกๆวันจะเห็นพี่ผู้หญิงคนหนึ่งที่เราเคยรู้จักแต่ไม่สนิทจะขี่มอเตอร์ไซค์มาส่งลูกเหมือนกันแต่เขาจะจอดมอเตอร์ไซค์แอบไว้ข้างตึกห่างจากตัว ร.ร.พอสมควรแล้วเดินไปส่งลูก ถ้ามองจากหน้า ร.ร.จะไม่เห็นมอเตอร์ไซค์ของเขาเด็จขาด(เขามีสามีเป็นข้าราชการ ส่วนพี่ผู้หญิงมีบุคลิกค่อนข้างไฮ..อยู่แล้ว)

    เท่าที่วิเคราะห์ดู พี่เค้าคงไม่อยากให้ใครรู้ว่าช่วงนี้ไม่ได้ใช้รถยนต์เพราะเหตุผลบางอย่าง อาจจะกลัวคนอื่นเค้าว่า จน

                  จน จน จน                                                images

    เอาตามความเป็นจริงนะคนเราต้องอายด้วยเหรอถ้าหากช่วงเวลาหนึ่งเรามีเงินไม่พอใช้ “เงินช๊อต” มันน่าจะเป็นเรื่องปกติของชิวิตคน พวกเราต้องใช้ชีวิตบนโลกใบนี้ 70-100ปี หรืออาจมากกว่า เราทุกคนก็มีช่วงขึ้น ช่วงลงกันทั้งนั้น วันนี้รวยพรุ่งนี้จน วันนี้จนพรุงนี้ก็อาจจะรวยก็ได้

    คำว่า ” แอคซิเดน “มันเกิดได้กับทุกอาชีพจริงมั้ยคะ

    สำคัญที่ตัวเราจะคิดกับสิ่งที่เรากำลังเผชิญยังไง ถ้ามองว่า “เงินช๊อต” มันเป็นเรื่องธรรมดาที่ใครๆก็เจอได้

    เราก็แค่ทำตัวตามความเหมาะสมกับสถานะการณ์เดี๋ยวมันก็ผ่านไป

    “ยิ่งถ้าปัญหามันใหญ่มากแต่วันหนึ่งเราสู้จนผ่านไปได้ มันจะกลายเป็นเรื่องเล่าที่ มันส์ มากเลย” คุณว่าจริงมั้ย

     
c
เขียนโพสต์ใหม่
j
โพสต์ต่อไป / ความคิดเห็นต่อไป
k
โพสต์ก่อนหน้า / ความคิดเห็นก่อนหน้า
r
ตอบกลับ
e
แก้ไข
o
แสดง / ซ่อนความคิดเห็น
t
ไปที่ด้านบนสุด
l
เข้าสู่ระบบ
h
แสดง / ซ่อนความช่วยเหลือ
shift + esc
ยกเลิก