Updates from มีนาคม, 2017 Toggle Comment

  • prangthegorgeous

    prangthegorgeous เวลา 1:57:53 pm on Friday ที่ 17 March 2017 เพอมาลิงค์ | ตอบ

    01--Kuwait Airways สมัครสายการบินแรก ตึงงงงง 

    เริ่มที่ตอนปีสี่เทอมสองนะคะ ตั้งใจว่าเริ่มลุยช่วงนี้แหละ แต่แอบบอกว่าช้าไป น้องๆที่เรียนมหาลัยเตรียมตัวเร็วๆไว้ยิ่งดีค่ะ เดี๋ยวจะอธิบายนะคะว่าทำไมถึงช้าไป

    เห็นประกาศรับสมัครลูกเรือคูเวตจากในเฟสบุ๊คของเพื่อนสักคน

    เราก็สะดุดกึกในใจนะ แบบ วะ เอาวะลองเถอะ เอาวุฒิแค่มอหกเอง ลองไปโลดดดดดดดด

    สนามแรกเนอะ ตื่นเต้นมันก็ตื่นเต้นแหละ แต่มีความกังวล ไม่มั่นใจหลายๆอย่าง

    หาสูท รองเท้า หน้า ผม เอกสาร ทุกอย่างดูรีบๆไม่เป๊ะเท่าไหร่ แต่อยากลองล้วนๆ

    เราหาทุกอย่างจากสยามนะคะ ใส่สูทสีดำแขนสั้นธรรมดามาก เสื้อตัวในสีแดง

    คือมันก็สวยแหละค่ะ แต่มันจะซ้ำๆกันเยอะมากๆๆๆๆๆๆๆๆ บางชุดนี่แฝดชัดๆ เราคิดว่าจุดนี้ส่วนหนึ่งทำให้เรากลืนไปกับคน ไม่โดดเด่นนะ

    เพราะเราก็ไม่ชอบที่เราดูคล้ายคนอื่นนะคะ เลยตั้งใจว่าคราวหน้าจะต้องแตกต่างและเด่นกว่านี้

    พอดีว่าเราเคยสอบโทอิคไว้แล้วนานแล้วล่ะเกือบหมดอายุ จริงๆไม่ต้องใช้นะ แต่เรามีเลยเอาติดไปด้วย ได้795

    First Session

    Pre-screen: ตัดภาพมาที่โรงแรมที่รีครูทเลยนะคะ เกริ่นก่อนว่า คูเวตใช้เอเจนซี่หาลูกเรือให้คือ meccti ซึ่งดำเนินการโดยโรงเรียนสอนแอร์แห่งหนึ่ง

    ทั้งกรรมการ และสตาฟคือคนจากโรงเรียนนี้ทั้งหมด  ***ซึ่งเรามาทราบหลังเข้าพรีสกรีนแล้วนะคะ แล้วแบบประมาณ80%ของคนที่ได้คือมาจากนักเรียนของรร.นี้ค่ะ

    ช่างมันก่อนเนอะ เราว่าไปตามสเตปปกติ

    เราหาข้อมูลมาว่าสตาฟทำงานช้ามาก และคนเยอะ ให้ไปเช้าๆซึ่งจริงนะคะ ทุกโพรเสสคือนานมากๆ มากกกกกกกกกกกกกกกก

    เราได้คิวแรกๆนะ ไปถึงประมาณเจ็ดโมง รับคิวเพื่อชั่งนนและสส—ต่อคิวชั่งนน+สส—ต่อคิวตรวจเอกสาร—ตรวจเอกสาร—รับหมายเลขประจำตัว–เข้าห้องรวมรอพรี

    ซึ่งทั้งหมดนี้ 11 โมงก็ยังไม่ได้เริ่มพรีนะคะ

    กรรมการมาช้ามากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก รอจนเมื่อยค่ะ แล้วยังมีพักกินข้าวด้วยนะเออ

    เราได้พรีประมาณเที่ยงครึ่งค่ะ คนสัมภาษณ์ก็คือครูฝรั่งในรร.สอนแอร์อันนั้นแหละ ถามถั่วไป และเร็วมากค่ะ ไม่ถึงนาทีเนอะ

    ประมานนี้นะคะไม่เป๊ะนะ

    Good morning sir  — good morning. How are you today?

    I’m very good. How about you?— Good.  Wow Can you speak ***?

    Yes I can. I study this language as my major.— Very good. So tell me about your work experience.

    Certainly, เล่าไปค่ะ คือเรายังเรียนอยู่เนอะ เราเลยเล่าเรื่องฝึกงานกับตอนไปเวิคที่อเมริกาค่ะ

    Okay Thank for coming today.  Have a great day.

    Thank you very much. You too

    แค่นี้แหละค่ะ เราพูดเสียงดัง ยิ้มและดูมั่นใจนะ แต่ในใจนี่สั่นมาก555555

    ยังค่ะยัง  ยังไม่จบ

    ก่อนก่อนจากห้องต้องให้กรรมการผู้หญิงคนไทยที่เป็นเจ้าของโรงเรียนดูสภาพผิวหน้าและฟันค่ะ

    เขาจะพูดว่า Give me big smile แล้วให้เราแบบเอียงหน้าไปมา ไรงี้

    จบละค่ะ ขั้นตอนนี้

    เราต้องรอให้เข้าพรีกรีนครบ200คนแรกก่อนถึงจะทราบผลนะคะ รอถึงประมาณบ่ายสอง กรรมการก็จะมาประกาศหมายเลขที่ได้ไปต่อค่ะ

    โอเค……เราผ่านนะ แต่งงๆ ก็ดีใจแหละ ตกพรีสกรีนนี่เจ็บอย่าบอกใคร ตกรอบแรกอะ เอ๊ะ หรือจะเรียกด่วนชั่งนนสสว่าด่านแรก5555

    ที่นี้

    เขานัดหมายให้มาร่วมฟังรายละเอียดสายการบินและขั้นตอนต่อไปตอน 18.30

    ซึ่งจริงๆคือ 20.30 ค่ะ เขาให้อ่านข้อตกลงเบื้องต้น เงื่อนไข เงินเดือน บลาๆ แล้วเซ็นรับทราบ เสร็จเกือบสี่ทุ่ม!!!!!!

    ทั้งวันหมดไปกับการรอ TT

    สรุปคือเรามา 7.00 ออกจากรร เกือบ 22.00

     

    Final Session

    English test นัดมาที่รรเดิมนะคะ หลังจากพรีสองวัน นัดเวลามา8.30 กรรมการมา 11โมง เริ่มสอบ 11.30ได้ เซ็งมากกกกกก ไม่โปรเลย เสียเวลาสุดๆ

    ข้อสอบเป็นเลือกตอบ50ข้อ 20หรือ30นาทีเนี่ยแหละ มีเลขประมาน 10กว่าข้อ เกี่ยวกับคิดtime zone+exchange rate ไม่ยากค่ะ เราเรียนสายศิลป์มาทั้งชีวิตยังคิดได้

    ส่วนอังกฤษประมานโทอิคแต่ง่ายกว่าและสั้นกว่ามาก รอบนี้คัดคนออกอีกครึ่ง เหลือสัก80คนได้ อ้อ ผ่านพรีกรีนเข้ามาน่าจะ100นิดๆค่ะ

     

    Group discussion  กลุ่มละ10คนค่ะ เรียงตามหมายเลข เขาบรีฟว่าหน้าผมต้องเป๊ะๆๆๆๆๆๆ เพราะเขาดูทุกอย่าง และหลังจากขั้นตอนนี้ต้องไปถ่ายรูป

    เข้าไปก็มีเก้าอี้ล้อมเป้นวงกลม ให้เราคิดอีเว้นของสายการบิน คือเราไม่รู้จริงๆว่าเขาดูอะไร คือคนมันเยอะมาก แบ่งกันพูดก็ไม่เชิง มันกลัวไม่ได้พูดมากกว่า

    บางคนสำเนียงไม่ได้เลย บางคนภาษาคือตะกุกตะกัก บางคนพูดเยอะ เราได้พูด2-3ครั้ง นี่แบบหาจังหวะมากนะ มันไม่มีช่องเลย

    ตัดจบเลยแล้วกัน ว่า เราตกรอบนี้

    บอกตรงๆเราเฟลมาก เพราะคนตกรอบนี้น้อยมากอ่ะ 10กว่าคนเองที่ตก แล้วทำไมเราถึงตก

    ถึงเราจะมาแบบไม่ได้เตรียมตัวและยังเรียนไม่จบ พอตกรอบเข้าจริงๆ คือสะเทือนใจอ่ะ55555 เสียใจอยู่ดี เฮ้อ

     

    เป็นไงคะ สายการบินแรก ไม่มีอะไรยากขนาดนั้น แค่รอ รอ รอ รออออออออออออออออออออ ฝึกความอดทนขั้นสุดค่ะ

    เราคงไม่ไปอีกแล้วค่ะสายนี้ เราคิดว่ามันไม่โปร่งใส เราคนนอกสถาบันเค้านี่นา ฮ่าๆ แต่ก็มีคนนอกที่ได้เป็นนะ น้อยมากค่ะ นอกนั้นเด็กรรนั้นได้

     

    ***ใช้วิจารณญานในการอ่านนะคะ เราเขียนจากประสบการณ์ตรงและความรู้สึกของเรา

     
  • LRUOCSAE

    LRUOCSAE เวลา 5:47:02 pm on Wednesday ที่ 18 January 2017 เพอมาลิงค์ | ตอบ

    swipe right and nice to meet you Luca. 

    ครั้งแรกที่เห็นผู้ชายคนนี้คือตอนที่เค้ากดถูกใจเรามา เราเห็นเค้าผ่านแอปที่ใช้ดูว่ามีใครเข้ามากดบ้าง

    โปรไฟล์ของเค้าไม่เห็นหน้าทั้งหมด เห็นแค่ช่วงปากลงไปถึงช่วงลำตัว เจาะปาก มีรอยสัก1ที่ที่แขน เปิดรูปต่อไปเรื่อยๆ มีรูปนึงเห็นหน้าด้านข้างของเขา ใส่เสื้อยืดสีเขียวเราจำได้ดี สิ่งที่เราประทับใจคือ อารมณ์ของรูปนี้ เรารู้สึกได้ถึง ความฝันที่เค้ามี ความหวังของนักฝัน ความสุขของผู้ชายคนนึงที่ได้ทำตามความรู้สึก อารมณ์ของเค้าในรูป อารมณ์ที่เค้าส่งผ่านกีต้าของเค้า อารมณ์ร่วมที่เค้ามีต่อดนตรีที่เค้าเล่น ผู้ชายคนนี้อยู่ที่อิตาลี โปรไฟล์ของเค้าไม่ได้บอกอะไรอย่างอื่นเลยนอกจาก ประเทศของเค้า เราไม่รู้ว่าเค้าจะมีโอกาสมาประเทศไทยไหม หรือเรามีโอกาสจะไปอิตาลีรึปล่าว ไม่รู้ว่าจะได้คุยกันไหม

    แต่เพียงเเค่รูปนั้นเพียงรูปเดียว เราไม่คิดอะไรต่อ แค่ swipe right and nice to meet you Luca.

    หลังจากนั้นเราได้วาดรูปเค้าเพื่อบอกเค้าถึงความรู้สึกนี้ด้วย แต่เดี๋ยวก่อน เราจะเขียนข้ามไม่ได้ ให้เนื้อเรื่องดำเนินไปตามลำดับในชีวิตจริง…..

     
  • LRUOCSAE

    LRUOCSAE เวลา 2:42:55 pm on Wednesday ที่ 18 January 2017 เพอมาลิงค์ | ตอบ

    Tinder จุดเริ่มต้นของการเจอผู้ชายคนนึง จากอีกฝากนึงของโลก 

    ต้องเริ่มต้นว่า ไม่เคยเขียนบล็อกมาก่อน ไม่เคยคิดจะเขียนบล็อก ไม่เคยคิดว่าตัวเองจะอยากเขียนเรื่องอะไรเลย จนเมื่อได้พบกับคนคนนึง …

    คนคนนี้เรารู้จักเค้าผ่านแอปเดทที่ทุกคนรู้จักกันดี คือ Tinder แอปนี้เห็นครั้งแรกไม่เคยคิดจะเล่นเลย เพราะคิดว่าเป็นแอปที่สำหรับหาคู่หรือแบบที่เรียกว่าเพื่อความสนุก และเราซึ่งไม่เคยไปเดทอะไรแบบนี้เลย จนเห็นคนเล่นกันเยอะเลยลองโหลดมาลองเล่นดู เพราะด้วยความเหงาด้วยเเหละ เพราะก็ไม่ได้มีใคร อยากหาเพื่อนคุย ครั้งแรกที่เล่น นี่มันคือแอปอะไร งง ไปหมด ปัดซ้าย ปัดขวากันให้วุ่นวาย แต่ก็ได้รู้จักคนมากมายเลย และที่แน่ๆ พัฒนาภาษาอังกฤษด้วย เพราะส่วนใหญ่การสื่อสารเกือบทั้งหมดที่ได้มีโอกาสคุยคือภาษาอังกฤษ บางครั้งคนไทยด้วยกันเองยังใช้ภาษาอังกฤษเลย

    ถ้าถามว่าเล่นเพื่อหาแฟนรึปล่าว ตอบเลยว่าไม่ เเค่อยากหาเพื่อนคุยแก้เหงา เพราะเป็นคนอยู่ด้วยตัวเองได้ ไม่ได้ต้องการมีแฟนมากมายขนาดนั้น แต่คิดว่าได้รู้จักคนเพิ่ม รู้จักเพื่อนเพิ่มก็ดี แอปนี้ทำให้เจอคนมากมายหลายแบบมาก ต้องเข้มเเข็งแค่ไหน ถามใจดู หลายคนที่ได้คุยจะเป็นคน มองโลกกว้าง มองจากมุมสูง การที่ได้คุยกับคนพวกนี้ทำให้เรามีเเรงบันดาลใจ แรงประตุ้นในการทำฝันของตัวเองอย่างมาก ลืมบอกไป ตัวเราเป็นคนชอบวาดรูปไปที่ไหนก็วาด ใช้การวาดรูปเพื่อสนองตัวเอง เเละหาเงินใช้ เมื่อได้มีโอกาสได้คุยกับ นักฝันจากหลายมุมโลก หลายครั้งที่ตั้งคำถามในใจว่า

    คนพวกนี้เค้ามีความสุขแค่ไหนนะ ที่ได้ไปในที่ที่ไม่เคยไป ได้เห็นอะไรที่ไม่เคยเห็น ได้รู้จักคนที่ไม่เคยรู้จัก คำว่ารวยความรู้สึกนี่มันเป็นยังไงนะ

    จนรู้สึกว่า มันไม่ได้อยู่ที่แอปแล้วมันอยู่ที่คน อยู่ที่การพูดคุยของเค้า อยู่ที่การวางตัวของเรา อยู่ที่คำพูดที่เราใช้ อยู่ที่วิธีคิดของเรา ถ้าถามว่าเคยเจอในรูปแบบอื่นไหม มันเป็นธรรมดานะ คนเราความต้องการต่างกัน การหาคนเข้ามาก็ต่างกัน เคยเจอคนที่เข้ามาคุยเพื่อที่นัดไปเจอเเละต้องการมากกว่าทำความรู้จัก หรือไม่ต้องการรู้จักแต่อยากใช้เวลาบนเตียงด้วย เข้ามาคุยเพื่อขอจ่ายเงินให้เเต่ให้ใช้เวลาด้วยกันหนึ่งคืน ทุกอย่างทั้งหมดอยู่ที่เรา อยู่ที่เราจะเลือก อยู่ที่เราตัดสินใจ มนุษย์มีด้วยกันมากมายหลายแบบ มีขาวมีเทามีดำปะปนกันไป ถ้าเราไม่ต้องการก็แค่บอกไปตรงๆ มันอยู่ที่ความต้องการ ถ้าความต้องการไม่ตรงกันมันก็ไปต่อไม่ได้

    จนวันนึงได้มีโอกาสคุยกับผู้ชายคนนึง จากอีกฝากนึงของโลก ..

     
  • Apple Soda เวลา 1:11:28 am on Monday ที่ 16 January 2017 เพอมาลิงค์ | ตอบ

    เรื่องของคนที่เคยมีเงินเยอะ แต่เงินช๊อต เลยวางตัวไม่ถูก 

    สวัสดีค่ะ วันนี้ขอพูดถึงคนเคยรวยและเล่าเรื่อง(นินทา)ชาวบ้านค่ะ 

    ดิฉันเป็นแม่ที่ต้องตื่นเช้าเพื่อดูแลลูกๆ ดิฉันพาลูกๆไปส่งที่โรงเรียนทุกวันด้วยมอเตอร์ไซค์ โดยเราจะส่งตรงที่มีตำรวจจราจรเพื่อลูกๆข้ามถนนอย่างปลอดภัย ทุกๆวันจะเห็นพี่ผู้หญิงคนหนึ่งที่เราเคยรู้จักแต่ไม่สนิทจะขี่มอเตอร์ไซค์มาส่งลูกเหมือนกันแต่เขาจะจอดมอเตอร์ไซค์แอบไว้ข้างตึกห่างจากตัว ร.ร.พอสมควรแล้วเดินไปส่งลูก ถ้ามองจากหน้า ร.ร.จะไม่เห็นมอเตอร์ไซค์ของเขาเด็จขาด(เขามีสามีเป็นข้าราชการ ส่วนพี่ผู้หญิงมีบุคลิกค่อนข้างไฮ..อยู่แล้ว)

    เท่าที่วิเคราะห์ดู พี่เค้าคงไม่อยากให้ใครรู้ว่าช่วงนี้ไม่ได้ใช้รถยนต์เพราะเหตุผลบางอย่าง อาจจะกลัวคนอื่นเค้าว่า จน

                  จน จน จน                                                images

    เอาตามความเป็นจริงนะคนเราต้องอายด้วยเหรอถ้าหากช่วงเวลาหนึ่งเรามีเงินไม่พอใช้ “เงินช๊อต” มันน่าจะเป็นเรื่องปกติของชิวิตคน พวกเราต้องใช้ชีวิตบนโลกใบนี้ 70-100ปี หรืออาจมากกว่า เราทุกคนก็มีช่วงขึ้น ช่วงลงกันทั้งนั้น วันนี้รวยพรุ่งนี้จน วันนี้จนพรุงนี้ก็อาจจะรวยก็ได้

    คำว่า ” แอคซิเดน “มันเกิดได้กับทุกอาชีพจริงมั้ยคะ

    สำคัญที่ตัวเราจะคิดกับสิ่งที่เรากำลังเผชิญยังไง ถ้ามองว่า “เงินช๊อต” มันเป็นเรื่องธรรมดาที่ใครๆก็เจอได้

    เราก็แค่ทำตัวตามความเหมาะสมกับสถานะการณ์เดี๋ยวมันก็ผ่านไป

    “ยิ่งถ้าปัญหามันใหญ่มากแต่วันหนึ่งเราสู้จนผ่านไปได้ มันจะกลายเป็นเรื่องเล่าที่ มันส์ มากเลย” คุณว่าจริงมั้ย

     
  • onemoreday

    onemoreday เวลา 12:42:56 am on Monday ที่ 16 January 2017 เพอมาลิงค์ | ตอบ

    ยังเชื่อในความรัก...อีกไหม 

    ความชินชา,ความเฉยชา มันกำลังครอบงำความคิด ครอบงำความรู้สึกของฉันเข้ามาเรื่อยๆ ………………

    เมื่อไหร่ที่สิ่งต่างๆมันหลอมลวมเข้ามาทำให้เรารู้สึก รู้สึกรัก  รู้สึกโหยหา รู้สึกต่างๆมากมาย นั่นคือเรากำลังหวัง หวังว่ามันต้องสวยงามมันต้องเป็นแบบนี้แบบนั้นสิ ฉันคนนึงที่เคยหวังหวังไว้แบบสุดๆ แล้วจู่ๆมันก็ทลายลงมาแบบไม่เคยตั้งตัว ความรู้สึกตอนนั้นมันทั้งเจ็บมันทั้งปวด คิดวนไปวนมาอยู่ตลอดเวลาว่า ” ทำไม ทำไม ทำไม ทำไม ”  แต่สุดท้ายสิ่งที่ทำให้ฉันผ่านมันไปได้คือ “เวลา” หลายคนเคยบอกว่า ” เวลาไม่ได้เยียวยาทุกสิ่งเสมอไป เวลาไม่ได้ทำให้เราลืมเรื่องราวที่มันเกิดขึ้นได้เสมอ ” จริงๆแล้วเวลามันเยียวยาให้เรารู้สึกน้อยลง เวลาไม่ได้เยียวยาให้เราลืมเรื่องราว ต่อให้วันนี้ท้องฟ้าเราสดใสแค่ไหนฉันเชื่อ เชื่อว่าเราไม่มีทางลืมเรื่องราวต่างๆที่มันฝังใจเรื่องราวที่มันทำให้เราเจ็บเจียนตายไปได้ แต่เราแค่รู้สึกกับเรื่องราวเหล่านั้นน้อยลงเรื่อยๆจนความรู้สึกนั้นมันหมดไปเหลือทิ้งไว้แค่ความทรงจำทั้งดีทั้งไม่ได้  หากได้ลองปิดตาแล้วนึกเรื่องราวที่ผ่านมาทั้งหมดแค่เสี้ยววินาทีมันก็กลับมาในความคิดของเราแล้ว แต่วันนี้เราอาจไม่ได้รู้สึกกับมันอีกต่อไป…เรารับมือมันได้ เรายอมรับได้  เรื่องราวที่มันผ่านไปคนที่ผ่านเข้ามาในชีีวิตเราเข้ามาสร้างความทรงจำที่ดี วันนี้ฉันรู้แล้วว่า “เขาเข้ามาสอนให้วันนี้ฉันแข็มแข็งขึ้น เขาเข้ามาเป็นบทเรียนของฉันตลอดไป “

     

     
  • เมษา เมษา. เวลา 1:36:49 am on Tuesday ที่ 27 December 2016 เพอมาลิงค์ | ตอบ

    ล้มเหลวในชีวิต = เราเอง

    เป็นชะนีอายุ 19 ปีหน้าจะ 20 ที่ล้มเหลวในชีวิตแบบสุดๆ

    ชีวิตนี้ไม่เคยมีอะไรดั่งใจศรีสักอย่าง เลือกแอดลงมหาลัยผิดเนี่ยจุดเปลี่ยนมันตรงนี้ละ มีเพื่อนก็มีเพื่อนผิด คบคนพาลชีวิตนรกสุดๆ บทจะซวยก็ซวย ซวยตั้งแต่ต้นปีจนจะท้ายปีแล้วยังไม่มีวี่แววจะดีขึ้น อย่าถามถึงแฟนเลย 3 ปีที่ผ่านมาแห้งเหี่ยวสุดอะไรสุด แต่จะว่าไป 1 ปีที่ผ่านมันสอนอะไรเราหลายๆอย่างแต่หนักไปหน่อยไหมละปีนี้

     
  • Ban Mai Thai เวลา 9:32:36 pm on Wednesday ที่ 7 December 2016 เพอมาลิงค์ | ตอบ

    โรคคือเพื่อนหรือคู่ชีวิต2 

    สวัสดีค่ะเพื่อนๆตูนมาต่อจากตอนแรกน่ะค่ะ

    หลังจากที่ตูนได้ผ่านหลายๆอย่างมา ณ.ตอนนี้ตูนมีอาการที่ดีขึ้นบ้างเพราะตูนใช้วิธีธรรมชาติบำบัด คือ ตื่นเช้ามา โยคะเบาๆตามหมอเขียว

    แล้วหลังจากนั้นทานสมุนไพรไทย ขับลม ในเส้น

    และที่สำคัญคุย ค่ะ คุยกับใครนั้นหร๋อค่ะ

    ตอบเลยคุยกับโรคจร้าาา  ว่า…

    วันนี้เพื่อนจะไม่เจ็บไม่ป่วยไม่ปวดน่ะค่ะ เพราะเราจะต้องอยู่ด้วยกันขอให้อยู่กันแบบเพื่อนรักน่ะ

     

    รู้ไหมค่ะว่าทำไมต้องพูดแบบนี้ เพราะ ชีวิตคนเราอะน่ะเกิดมาครั้งนึง ถ้าเรามัวแต่จมปักกับโรคเราก็จะทุกข์และทรมานจนไปตลอดและจะทำให้คนรอบข้างจมไปกับเราด้วย

    เพราะฉะนั้น เพื่อนๆที่มีโรคหรือไม่สบาย ยากให้ลองทำแบบตูนดูโรคอาจจะหนี้คุณไปเลยก็ได้ย่ะค่ะ   ขอบคุณเพื่อนๆที่ทนอ่านสิ่งที่ตูนเขียน อาจจะผิดพลาดไปบ้าง ต้องขออภัยด้วยน่ะค่ะ

     
  • Ban Mai Thai เวลา 4:22:28 pm on Monday ที่ 5 December 2016 เพอมาลิงค์ | ตอบ

    โรคคือเพื่อนหรือคู่ชีวิต

    สวัสดีค่ะเพื่อนๆ ขอแนะนำตัวก่อนน่ะค่ะ เราชื่อ “ตูน” อายุ25 ปี  FB_IMG_1480929532536

    หลายคนแอบสงสัยโรคคือเพื่อนหรือคู่ชีวิตเรายังไง ????→  เดี๋ยวตูนจะเล่าประสบการณ์ตรงจากชีวิตตูนให้อ่านกันน่ะค่ะ→↓
    (เพิ่มเติม … )

     
  • Mee Wpw เวลา 8:55:29 pm on Thursday ที่ 1 December 2016 เพอมาลิงค์ | ตอบ

    โลกใบหนึ่ง 

    โลก หมุน รอบๆ

    เราเดินผ่านไปผ่านมา ผ่านไปแล้วเกือบล้านคน คนหนึ่งคนมหัศจรรย์มากมายเหลือเกิน เพราะ โลกเป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่ ให้เราได้รู้จัก เรียนรู้ ฝึกฝน ค้นคว้า พัฒนาสู่โลกแห่งความจริง จากโลกที่เราอยู่ทุกวันนี้มันมีอะไรเปลี่ยนไปตามกาลเวลาที่เราหลีกเลี่ยงไม่ได้ ความรู้สึก ความรัก การเจริญเติบโต ดำรงชีวิตความเป็นอยู่ของทุกๆวัน โลกสร้างโอกาสให้กับเรา เชื่อใจเรา เลยมอบชีวิตทั้งใบนี้ให้เราได้ดูแล แต่ทำไมเราถึงต้องทำลายคนที่ดีอย่างโลก โลกกลมๆใบหนึ่งที่มีน้ำ ต้นไม้ ดิน อากาศ มีทุกอย่างที่เป็นธรรมชาติ ก็เหมือนใจคน มีดี มีร้ายบ้างบางเวลา แต่คนทุกคนก็มีความดีอยู่ในใจ ภายใต้โลกใบนี้เราอาจไม่ทราบหรอว่าโลกเขามอบชีวิตให้กับเราแล้ว และถ้าเราทำลายโลกอย่างงี้ สักวันเขาอาจจะย้อนกลับมาทำลายเราเองก็ได้ โลกก็เปรียบเสมือนหัวใจ เรารักใครสักคนเราก็พร้อมที่จะดูแลเขาไปด้วยกัน โลกก็เช่นกัน เขารักเราเขาจึงมองสิ่งมหัศจรรย์ให้เราได้ดูแล รับไว้ตราบนานเท่านาน ไม่มีวันจางหายไป ถ้าเราอยู้กับมันด้วยใจ หันมาเอาใจใส่ซึ่งกันและกันเพราะ โลกเรายิ่งใหญ๋ เท่าใจคน เราคนเดียวดูแลอาจจะไว้แต่ถ้ามีคนช่วยกันเป็นหนึ่งเดียว ประชาธิปไตยกันโลกเราสักวันอาจจะเล็กลงเท่าใจคนให้เราุดูแลกันได้อย่างทั่วถึง

     
  • copter

    copter เวลา 7:50:40 pm on Sunday ที่ 27 November 2016 เพอมาลิงค์ | ตอบ

    คิดถึงบ้าน 

    ใครเคยเป็นบ้างมาอยู่ไกลบ้าน เวลา ท้อๆ เหนื่อยๆ หรือ เหมือนตัวคนเดียว แล้วอยากกลับบ้าน บ้านที่เป็นสถานที่เดียวที่ทำให้รู้สึกว่าเรามีตัวตนและหายเหนื่อย มีคนที่ให้กำลังใจและอยู่ข้างเราเสมอ ตอนนี้ผมรู้สึกเหนื่อยจังครับ คิดถึงบ้านมากอยากกลับไปกอดแม่แล้วบอกว่าผมเหนื่อยผมอยากร้องไห้แล้วกอดใครแน่นๆสักคนครับ

     
c
เขียนโพสต์ใหม่
j
โพสต์ต่อไป / ความคิดเห็นต่อไป
k
โพสต์ก่อนหน้า / ความคิดเห็นก่อนหน้า
r
ตอบกลับ
e
แก้ไข
o
แสดง / ซ่อนความคิดเห็น
t
ไปที่ด้านบนสุด
l
เข้าสู่ระบบ
h
แสดง / ซ่อนความช่วยเหลือ
shift + esc
ยกเลิก