หลับ...ป้าแน่ใจว่าเป็นการหลับแม่แรง

ละเอียดให้ลึกถึงแก่นใจ แวบหนึ่งที่คิดไปถึงพยาบาลที่เคยเดินสวนกันในวันที่ จ่าเมฆเสียชีวิต คนเก่าแก’ของคุ้มมีดวงตาที่คลายกับสตรีนางนั้นไม่มีผิด โดย เฉพาะในยามที่เป็ดปากป็กใจความผิดของกาซะลอง
ซักถามต่อและคนเก่าแก่ของคุ้มก็ไม่มีข้อมูลเพิ่มเติม นอกจากนั่งรํ่าไห้ อย่างเศร้าโศกจนต้องให้เวลาทำใจก่อน ป้าคำสร้อยถึงพร้อมจะให้ปากคำได้
“ป้าเห็นใครอยู่กับแพรสาเป็นคนสุดท้าย”
คราวนี้คนฟังนั่งอยู่นานเหมือนจะลำดับความคิด ก่อนบอกคล้ายไม่มั่นใจ “น่าจะเป็นดิฉัน ก่อนนอนดิฉันแวะเข้าไปดูว่านังแพรมันหลับหรือยังเพราะ มันไม่ค่อยสบาย พอเห็นว่ามันหลับดิฉันจึงกลับเข้าห้อง” “หลับ…ป้าแน่ใจว่าเป็นการหลับ” แม่แรงไฟฟ้า
“อันนี้ดิฉันก็ไม่ทราบ เห็นมันนอนนิ่งๆ ก็เข้าใจว่ามันหลับ บางทีตอนนั้น
นังแพรอาจจะตายแล้วก็ได้”
“มันก็เป็นไปได้” นายตำรวจใหญ่พยักหน้าเห็นด้วยก่อนถามต่อ
“แล้วคุณปีบ กาซะลอง…ป้าเห็นเธอครั้งสุดท้ายเมื่อไร”
“เมื่อช่วงหัวคํ่า” ตอบเร็วปรื๋อ! เหมือนภาพของกาซะลองทุกอย่างจะถูก
บันทึกไว้ในหัว
“ดิฉันถูกผีคุณปรียางค์ศรีหลอก เลยวิ่งมาหาเธอ” “เธออยู่ไหน”
“อยู่ในครัว…กำลังทำข้าวต้มอยู่” แม่แรง ไฟฟ้า รถยนต์
“ป้ารู้ได้อย่างไรว่าเธอกำลังทำข้าวต้ม ผมหมายถึง…ในภาวะที่ป้ากำลังถูก ผีหลอก” ร้อยตำรวจเอกธีรัชที่นั่งฟังอยู่นานแทรกขึ้น คนเก่าแก่ของคุ้มอึกอัก ก่อนตอบออกมา
“ก็…ดิฉันเห็นเธอถือข้อนออกมา”
“แค่ช้อนก็รู้ว่าเป็นข้าวต้ม!” คราวนี้ป้าคำสร้อยมีท่าทีคล้ายโมโห แกตอบ เสียงดัง
“ดิฉันไม่ทราบ แต่มันเหมือนเป็นลางสังหรณ์ว่ามันเป็นข้าวต้ม ถ้าพวกคุณ จะข่มขู่พยานแบบนี้ ดิฉันไม่ให้ความร่วมมือดีกว่า”
“ใจเย็นๆ น่าป้า ผมก็แค่ถามดู” ผู้กองธีรัชรีบคลี่คลายสถานการณ์ที่
“แล้วนายคำปัน”
นํ้าเสียงเฉยๆ แต่คนฟังถึงกับสะดุ้งเหลียวซ้ายแลขวาอย่างหวาดๆ “ผู้กองพูดถึงมันทำไม ผีนายคำปันยิ่งเฮี้ยนๆ อยู่ด้วย” ร้อยตำรวจเอกศกรยิ้มนิดๆ ที่มุมปาก บอกเสียงห้วน “ผีไม่มีในโลกหรอก ป้า มีแต่ผีในใจ แล้วว่าไง นายคำปันกับคุณปีบพอจะรู้จักมักคุ้นกันมั้ย” คราวนี้ป้าคำสร้อยส่ายหน้าอย่างมั่นใจ
“ไม่หรอกค่ะ ถึงจะอยู่มานานก็จริงแต่นายคำปันก็มักจะขลุกอยู่ในสวน ไม่ ค่อยเยี่ยมหน้ามาที่เรือนใหญ่ นอกเสียจากคุณท่านจะสั่งทำงาน อย่างการซ่อม กาแลที่นายคำปันตกลงมาตาย”
“แสดงว่าถ้าคุณปีบเจอหน้านายคำปันอาจจะจำไม่ได้หรือแค่คลับคล้าย คลับคลา”
“ดิฉันคิดว่าอย่างนั้น” แม่แรงยกรถ
นายตำรวจทั้งสามมองหน้ากัน ก่อนที่ร้อยตำรวจเอกศกรจะเป็นฝ่าย เปิดปาก
“คำถามสุดท้าย ตั้งแต่อยู่รับใช้คุณปีบมา ป้าคิดว่าคุณปีบเธอจะฆ่าใคร
ได้มั้ย”
ป้าคำสร้อยนิ่งเงียบเหมือนกำลังใช้ความคิดอย่างหนัก สุดท้ายก็ตอบออก มาเสียงแห้ง “ดิฉันไม่ทราบ แต่…มันก็อยู่ที่อารมณ์ว่าตอนนั้นคุณปีบเธอรู้สีก อย่างไร”
“ป้าหมายถึง…ถ้าตอนนั้นคุณปีบเธออยู่ในอารมณ์ที่หึงหวงก็สามารถ…” คนเก่าแก่ของคุ้มมองหน้าร้อยตำรวจเอกศกรนิ่ง ตอบเสียงโหย “เขาว่า ความหึงหวงของผู้หญิงน่ากลัวที่สุดค่ะผู้กอง”

แม่แรง ไฟฟ้า รถยนต์

The following two tabs change content below.

edamcute2

โพสล่าสุดโดย
edamcute2 (ดูทั้งหมด)


Link มาที่บทความ หลับ...ป้าแน่ใจว่าเป็นการหลับแม่แรง

HTML Code

BBCode

Direct link

Short link