ดีขึ้นบ้างหรือยังแพรแว่นตากันแดด

สนใจเสียงห้าวๆ ที่ตะโกนไล่หลัง
“รอก่อนสิครับคุณอุ๊ ผมยังไม่รู้เลยว่านายศกตั้งด่านอยู่ที่ไหน” กาซะลองมองภาพตรงหน้าอย่างขำๆ ก่อนสาวเท้าเดินไปยังสนามกว้าง หน้าบ้าน นับวันเหมือนบ้านจะยิ่งเงียบเหงา แพรสาอาการยังทรุดอยู่ เด็กสาวคง ตกใจไม่น้อยกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ส่วนป้าคำสร้อยวันๆ ก็จะขลุกอยู่แต่ในครัว ทำอาหารส่งให้ทั้งสองบ้าน ไม่มีใครมีเวลาว่างออกมาเดินเล่นชมสวนเหมือนวัน ก่อน โบไม้ใบหญ้าหล่นเกลื่อนสวน ดูทๅดโทรมเงียบเหงาไร้ชีวิตชีวา ก็อาจจะ
ต้องหาคนงานเพิ่มสักคนสองคน’Iห้มาเนรมิตความมีชีวิตชีวาให้กับคุ้มเหมือนเดิม เดินเรื่อยไปถึงเรือนพักของแพรสา หญิงสาวเคาะประตูเบาๆ และคนใน
ห้องก็ลุกขึ้นมาเปิดประตูอย่างโผเผ “แว่นตากันแดด
ถามเสียงอ่อนพลางแทรกตัวเข้ามาในห้อง เด็กสาวยกมือลูบหน้าตัวเอง ความทรุดโทรมฉายทั่วเรือนร่าง ใบหน้าแดงกํ่าจนคนมองต้องยกมือมาอังบริเวณ
หน้าผาก “ตายแล้ว! ไข้ขึ้นสูงเลย นี่กินยารึยังแพร”
เด็กสาวส่ายหน้าช้าๆ เหงื่อซึมไปทั่วใบหน้าแต่กลับรู้สืกเหน็บหนาวจน ต้องคว้าผ้าห่มมาคลุม
“กินยาหน่อยนะ เดี่ยวฉันไปหยิบมาให้” ทำท่าจะสาวเท้าออกไป แต่กลับ หยุดชะงักเหมือนเพิ่งนึกขึ้นมาได้ “แล้วนี่กินข้าวกินปลาบ้างรึยัง”
แพรสาส่ายหน้าอีกหน “ปากคอขมไปหมด ทานอะไรไม่ลงเลยค่ะคุณปีบ”
“ลงไม่ลงก็ต้องทาน” เสิยงเข้มสำทับก่อนเปลี่ยนเป็นอ่อนลง “เดี่ยวฉันไป เอามาให้ ทานแล้วจะได้ทานยา จะได้หายเร็วๆ”
แพรสางึมงำขอบคุณ มองตามร่างนายสาวที่ก้าวออกไปก่อนล้มตัวลง นอนต่อ ร่างระหงตรงดิ่งมาที่โรงครัวแต่ก็ไร้เงาของป้าคำสร้อยอย่างเคย
“ป้าคำสร้อย…ป้าคำสร้อยอยู่ไหนคะ” แว่นกันแดด
เงียบ ปราศจากเสียงโต้ตอบ กาซะลองเดินออกมามองบริเวณด้านนอก ก็ไม่เห็นมีใคร หญิงสาวกลับเข้าไปในโรงครัวใหม่ เปิดฝาชีดูก็ไม่เห็นมีสำรับ อาหารใดๆ เหลืออยู่ บ้าคำสร้อยคงจะเก็บกวาดหลังจากที,หล่อนรับประทานเมือ ตอนหัวคํ่าเสร็จเรียบร้อย คงต้องลงมือทำอาหารโห้แพรสาทานเอง อาจจะเป็น
นั้น”
“ฉันบอกป้าแล้วใช่มั้ย ว่าห้องของคุณยายฉันจะจัดการทำความสะอาดเอง ทำไมไม่เชื่อที่ฉันลังล่ะ” เสียงอ่อนลงเมื่อรู้ว่าอีกฝ่ายทำไปเพราะปรารถนาดี ป้า คำสร้อยนํ้าตาร่วงเผาะ
“ปะ…ป้าขอโทษค่ะ ป้าทำไปเพราะเป็นห่วงคุณปีบ คุณปีบอย่าถือโทษโกรธ ป้าเลยนะคะ ต่อไปป้าจะไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวห้องของคุณท่านอีกเป็นอันขาดค่ะ”
“แล้วถ้าฉันสั่งล่ะ” แกล้งแหย่เล่น แต่คนเก่าแก่ของคุ้มกลับยกมือไหว้ปลกๆ
”โธ่! คุณปีบอย่าล้อป้าเล่น ให้ตายป้าก็ไม่ไปเหยียบห้องคุณท่านอีกแล้ว
ล่ะค่ะ”
“งั้นเดี๋ยวฉันไปเอง” แว่นตา
“คุณปีบ! อย่าไปเลยค่ะ ผีคุณท่านเฮี้ยนมากนะคะ” รีบร้องห้ามปากคอสั่น กาซะลองยิ้มอ่อน
“ฉันไม่กลัวหรอก ผีไม่มีอยู่จริง และอีกอย่างป้าคำสร้อยอย่าลีมสิว่าผี คุณท่านน่ะคือคุณยายฉัน ฉันเองก็อยากไปเห็นกับตาว่าตอนนี้คุณยายเป็นยังไง”

แว่นตากันแดด

The following two tabs change content below.

edamcute2

โพสล่าสุดโดย
edamcute2 (ดูทั้งหมด)


Link มาที่บทความ ดีขึ้นบ้างหรือยังแพรแว่นตากันแดด

HTML Code

BBCode

Direct link

Short link