ไม้ขนาดเขื่องฟาดเข้า

คนนั้นในการล่อเขาให้เข้ามาติดกับ ‘ใคร’ จะต้องมีความคุ้นเคยในพื้นที่และ คุ้นเคยกับสถานการณ์ที่เกิดเหตุ ได้ยินเสียงหัวเราะหึๆ ดังแว่ว “ใคร…ฉันถามว่าใคร”
ไม่มีเสียงตอบ นอกจากเสียงหัวเราะที่ดังชัดเจนกว่าเดิม ผู้กองหนุ่ม กระตุกปืนพกขึ้นกวาดโดยรอบ รอบกายตกอยู่ในความเงียบสงบอีกครั้ง ว่างสูง ใหญ่เคลื่อนกายเข้าไปใกล้
ใครบางคนที่อยู่ในเงามืดฉลาดไม่ฟ้อยที่ไม’ลืมรายละ115ยดแม้แต่สิงเล็กน้อย รถกลางเก่ากลางใหม่คันนั้นทะเบียนไม่ได้อยู่ในพื้นที่ มันติดทะเบียนหราว่า กรุงเทพมหานคร ทั้งรุ่นทั้งยี่ห้อตรงเปิะกับรถลูกชายท่านรัฐมนตรี หากคนไม่ มีความคุ้นเคยกับดิสธรก็คงป้กใจเชื่อได้ไม่ยากว่าใครคนนั้นเป็นลูกชายท่าน รัฐมนตรีจริงๆ
ยินเสียงฝีเท้ากระทบใบไม้ พอหันขวับไปผู้กองหนุ่มกลับรู้สีกเจ็บหนักๆ ที่ หัวไหล่ ไม้ขนาดเขื่องฟาดเข้าที่สะบักหลังอย่างจัง ร่างสูงผอมของใครคนนั้นโถม เข้าหา ผู้กองหนุ่มที่รู้ตัวอยู่แล้วเบี่ยงกายหลบ เกิดการต่อสู้กันอุตลุด แม่แรงไฟฟ้า
ท่ามกลางภาวะแห่งความเป็นความตาย ศกรรู้แน่ชัด ใครคนนั้นไม่ได้ออม แรง กลับมั่นหมายให้เขาตายคามีอ ฮึดสู้เต็มเหนี่ยว เพราะหากพลาดพลั้งนั่น หมายถึงชีวิต
โชคช่วยที่สามารถตวัดปีนของฝ่ายนั้นกระเด็นไปไกล และชะรอยอีกฝ่ายคง รู้ว่าสมอนายผู้นี้ควํ่าไม่ได้โดยง่ายจึงกระโจนหลบขึ้นรถและ3•บออกไปฏย่ๅงรวด^ว
ศกรฟืนกายลุกขึ้น รีบขับตามไปทันที แต่อีกฝ่ายฉวยโอกาสที่ชำนาญพื้นที่ มากกว่าขับหนีไปโดยไร้ร่องรอย ผู้กองหนุ่มซับเลือดที่ซึมออกมาจากบริเวณจมูก รีบติดต่อให้เจ้าหน้าที่สกัดจับรถคันดังกล่าว ลืมไปสิ้นว่าจุดมุ่งหมายทีแรกที่วาง ไว้คือคุ้มภูคากาชะลอง
กาซะลองยืนรออยู่อย่างกระสับกระส่าย สองชั่วโมงก่อนหน้านี้ศกรโทร มาบอกว่าจะแวะมาหาที่คุ้ม การที่มีเขามาเป็นแขกในระยะหลังเหมือนเป็นความ เคยชิน หญิงสาวชะเง้อมองไปที่ประตูเรื่อยๆ จน ‘แขก1 อีกคนผิดสังเกต แม่แรง ไฟฟ้า รถยนต์
“นายศกยังไม่มาอีกหรือครับ ตะกี้ผมยังขับรถตามมาแวบๆ เผลอแผล็บ หมอหายไปไหนก็ไม่รู้”
อยากตบปากตัวเองที่พูดอะไรพล่อยๆ หนังสัอพิมพ์พวกนั้นก็เหมือนกัน ช่างลงข่าวหล่อนโนทางเสีอมเสียไ®ทุกวัน ก็โม่รู้ว่า1ปเอาข่าวมาจากโหน ไร้สาระ สินดี
ได้แต่ยิ้มแหยๆ พูดปลอบอกปลอบใจหล่อนไปตามเรื่อง การสนทนาที่ แสนกร่อยสิ้นสุดเมื่อได้ยินเสียงแตรรถบีบดังลั่น “สงลัยนายศกจะมาแล้วมั้งฮะ” กาซะลองยิ้มชื่นดีใจ ในที่สุดเขาก็มา แต่ยังนึกสงสัยว่า เหตุใดศกรถึงโต้
กดแตรเสียดังลั่นทั้งที่ปกติไม่เคย1/ระพฤติ เขาจะลงมาเฮดและปิดเองอย่าง คุ้นเคยด้วยเหตุผล
‘ผมจะใหสุภาพสตรีที่ยังเด็กและชราอย่างแพรสาและป้’1ศําสร้อยมาเปิด ได้อย่างไร แต่ถ้าเป็นดาราใหญ่อย่างคุณกาซะลองก็ว่าไปอย่าง ‘
ผลของคนช่างแหย่คือได้กินขนมตุ้บตั้บไปหลายอิ่ม เดินออกไปรับ แต่พอ เห็นผู้มาเยือนกาซะลองก็หายสงสัย ร่างกลมกลึงในชุดแสิคสีชมพูอ่อนเคินยิ้ม หวานมาแต่ไกล
“สวัสดีจ้ะปีบ ทำอะไรอยู่จ๊ะ” ทักเสียงหวานตาเป็นประกายระยับ เหมือน จะเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวแห่งความหวานที่ไม่ว่าจะย่างกรายใปที่ใด ศรานตา มักอยู่ในชุดสีชมพูอ่อนหรือไม่ก็เครื่องประดับสีชมพูอ่อนที่^ยขับผิวขาวให้ยิ่ง ผุดผ่อง กาซะลองยิ้มนิดๆ ไม่ได้ตอบคำถามแต่เป็นฝ่ายลามกสับเสียเอง
“มาที่นี่ได้ยังไงอุ๊ มีธุระอะไรหรือเปล่า” แม่แรงยกรถ
“ก็ศกน่ะสิ…” นํ้าเสียงกระเง้ากระงอด คนสวยทำหน้าย่นอย่างมีจริต “บอก ว่ามีธุระจะคุยกับปีบเลยนัดอุ๊ให้มาเจอที่นี่ เขาบอกเดี๋ยวเสียเวลาก้าไปรับที่บ้าน ว่าจะเลยไปดูหนังต่อน่ะจ้ะ”
ยิ้มหวานบาดใจอีกฝ่าย สายตาประกาศอย่างชัดแจ้งว่า ฉันเหนือกว่า นึกชม ไหวพริบของตัวเอง นี่ถ้าหาก1ม1ทร1ปโรงพักคงโมเว่าร้อยดำรวจเอกศกรตรง ดิ่งมาที’คุ้ม/)คากาชะลอง
โกรธตัวเองตงิดๆ ที่คิดผิดถนัด อย่าง1รเสียศกรก็ยังมีเยืฮ^ยกับยัย ลูกเป็ดขี้เหร’คนนี้อ!/ด
เยี่ยมหน้าเข้าไปภายในพลางถาม “แล้วศกอยู่ไหนล่ะจ๊ะ ศกคะ ศก-” ยิ้มหวานตะโกนถามเสียงใสแต่กลับสะดุดเมื่อเห็นหน้าคํ’1ๆ ของใครบางคนนั่งอยู่

แม่แรงยกรถ

The following two tabs change content below.

edamcute2

โพสล่าสุดโดย
edamcute2 (ดูทั้งหมด)


Link มาที่บทความ ไม้ขนาดเขื่องฟาดเข้า

HTML Code

BBCode

Direct link

Short link