ในห้องผู้กอง พยักหน้ารับกับผู้ใต้บังคับบัญชา

ในห้องผู้กอง”
พยักหน้ารับกับผู้ใต้บังคับบัญชา แต่ร่างสูงใหญ่กลับไม่เดินเข้าห้อง ศกรขอดูเอกสารสำคัญที่จะใช้ในการทำงานที่ให้ไปค้นเมื่อหลายวันก่อน สิบเวร ร้องอ๋อพร้อมกับค้นเอกสารส่งให้
“เรียบร้อยแล้วครับ ประวัติบุคคลที่ผู้กองให้ค้น อ้อ! แล้วผู้กองธีรัชยังให้ ข้อมูลเพิ่มเติมมาอีก ผมรวบรวมแล้วครับ เก็บไว้ในแฟ้มเดียวกัน”
“ขอบใจมาก แล้วอย่าให้ใครรบกวนนะ ฉันต้องการสมาธิในการทำงาน”
“เห็นจะไม่ทันแล้วมั้งครับผู้กอง”
สิบเวรว่ายิ้มๆ พลางปรายตามองไปทางห้องผู้กองที่ถูกผลักออก ร่าง อวบอิ่มกลมกลึงเดินออกมาอย่างรวดเร็ว ศรานตายิ้มหวาน นัยน์ตาเป็นประกาย หวานฉํ่าแต่ในใจเดือดปุด ยิ่งเห็นร่างสูงใหญ่ทำท่าเหมือนจะเดินไปอีกทางก็ยิ่ง
โกรธ แต่จำต้องข่มความรู้สีกไว้ หล่อนจะทำอะไรผลีผลามตอนนื้Iม’ได้ ในเมื่อ แม่ดาราสาวคนนั้นยังอยู่ขวางทางทั้งคน
“ได้ยินเสียงแว่วๆ หลบมาอยู่ทางนี้เอง อุ๊มารอตั้งนาน”
“มีธุระอะไรรึเปล่าอุ”
“จะมีธุระอะไรนอกจากเป็นห่วงศก”
สิบเวรแอบอมยิ้ม เมื่อเห็นผู้กองหน้าเข้มเบี่ยงตัวหลบแขนกลมกลึงที่สอด มาคล้องไว้ พยาบาลสาวหน้าหวานทำไม่รู้ไม่ชี้พูดต่อ
“ไม่เป็นไรใช่มั้ยคะ อุ๊นะใจหายหมดเลยที่รู้ข่าว ศัตรูของปีบนี่เยอะจริงๆ เลยนะคะ เล่นงานกันซึ่งๆ หน้า อุ๊ว่าเปิดพินัยกรรมคุณปรียางค์ศรีเรียบร้อย แล้วศกก็วางมือซะเถอะค่ะ ให้ปีบเขาจัดการเรื่องของเขาเองบ้าง” แม่แรงไฟฟ้า
“ครับ”
ตั้งใจอย่างนั้นอยู่แล้ว เพราะหลังจากเสร็จเรื่องคุณบ่รียางค์ศรี มันคงถึง เวลาที่เขาจะคุยกับกาซะลองอย่างเป็นเรื่องเป็นราวเสียที บ้านเชิงเขาแมIม่ใหญ่ ไม่โตนักแต่ก็ยินดีที่จะต้อนรับหล่อนอย่างอบอุ่น และหลังจากนั้นก็คงจะได้อยู่ดูแล กันตลอดโดยไม่มีคำว่า ‘หน้าที่’ เข้ามาอ้าง
แต่คนฟังกลับคิดไปคนละอย่าง ร่างสูงใหญ่รับคำง่ายๆ อย่างที่ไม่เคยคิด มาก่อนว่าจะได้ยิน ศรานตายิ้มหวาน หากไม่ติดว่ามีคนอื่นอยู่ด้วยคงโผเข้ากอด
หล่อนก็ค่อยเลือนหายไปจากใจ แต่มาวันนี้…ความรู้สีกของหล่อนเปลี่ยนแปลง ไปเมื่อใดหนอ จึงกลับมาสานสัมพันธ์ต่อในวันที่เขาไม่ได้มีความรู้^กดังเช่นวันเก่า
สลัดความคิดฟังซ่าน หยิบแฟ้มเดินเข้าห้องนั่งพิจารณาข้อมูลที่ได้รับมา ตาคมกริบกวาดสายตาอ่านข้อมูลอย่างละเอียด มันเป็นข้อมูลประวัติบุคคลย้อน หลังในระยะยี่สิบปีที่ผ่านมา ยี่ลับปีที่ฝานประสบการณ์ชีวิตมาอย่างโชกโชน มี ความซับซ้อนในประวัตินั้นเหมือนเจ้าตัวจะพยายามหลบเลี่ยงข้อเท็จจริงบางอย่าง
คิ้วเข้มขมวดอยู่ตลอดเหมือนกำลังใช้ความคิดอย่างหนัก มั่นใจแน่ชัดว่า เรื่องคุณปรียางค์ครีไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่เกิดจากการวางแผนมาอย่างดี
หมกมุ่นอยู่กับเอกสารตรงหน้า มารู้สืกตัวอีกทีเมื่อนาฟิกาบอกเวลาใกล้คํ่า นึกห่วงกาซะลองขึ้นมาโดยไม่รู้สาเหตุ แม้ยง1ม่เแน่ชัด แต่จากเหตุการณ์หลาย อย่างที่ล่อเค้าขึ้นมาทำให้ยิ่งมั่นใจว่ากาชะลองน่าจะตกอยู่ในอันตราย แม่แรง ไฟฟ้า รถยนต์
ผู้กองหนุ่มเก็บของพร้อมถือแฟ้มเอกสารออกมาภายนอก สิบเวรเห็นดัง นั้นก็ร้องทัก “จะกลับแล้วหรือครับผู้กอง”
‘เเอ! จะเลยไปคุ้มภูคากาซะลอง ถ้าผู้กองธีรัชมีอะไรก็โทรตามผมได้ตลอด
เวลา”
สั่งผู้ใต้บังคับบัญชาเสร็จสรรพร่างสูงใหญ่ก็เดินลิ่วๆ ตรงไปที่รถขับออกไป ไม่ทันมองถนนอีกฝีงที่มีรถจั้ปสีดำติดตราโล่ตำรวจเลี้ยวเข้ามา ร่างลันทัดกระโดด ลงมาจากรถก็ตรงเข้าไปถามสิบเวรทั้งๆ ที่สายตายังมองรถของร้อยตำรวจเอก ศกรที่เพิ่งวิ่งสวนออกไป
“ผู้กองศกรกลับแล้วหรือจ่า” แม่แรงยกรถ
“ครับ ตะกี้นี่เอง เห็นบอกว่าจะไปคุ้มภูคากาซะลอง ยังลังไว้เลยนะครับว่า ถ้าผู้กองธีรัชมีธุระสำคัญก็ตามตัวได้ตลอดเวลา”
คนฟังพยักหน้าหงึกหงัก ธุระจะว่า ‘สำคัญ’ นักมันก็ไม่ใช่ แต่จะว่าไร้ความ สำคัญเลยก็ไม่เชิง เป็นข้อมูลทางเอกสารที่เขาเพิ่งค้นเจอเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อนหน้า
อย่างไรเลัยคกรก็ควรที่จะรับรูIดยเร็ว ไม่เช่นนั้นเซาเองนั่นแหละที่จะลำบาก นิสัย เพี่อนซี้ร่วมรุ่นใครก็รู้ดี โจร้อนเป็นที’หนึ่ง ยิ่งถ้าเกียวกับเรื่องงานยิ่งกึง,!หนถึงกัน ก็คงต้องตามไปหาถึงคุ้มภูคากาชะลอง ถ้าโชคดีก็อาจจะได้ทำความรู้จัก มักคุ้นกับคุณดอกปีบ กาซะลอง เพราะตั้งแต่เกิดเรื่องถึงฝ่ายนั้นจะย้ายกลับ

แม่แรง ไฟฟ้า รถยนต์

The following two tabs change content below.

edamcute2

โพสล่าสุดโดย
edamcute2 (ดูทั้งหมด)


Link มาที่บทความ ในห้องผู้กอง พยักหน้ารับกับผู้ใต้บังคับบัญชา

HTML Code

BBCode

Direct link

Short link