ช่วงด้านหลังค่ะ

“ช่วงด้านหลังค่ะ แต่ฉันไม่มั่นใจว่าจะอยู่ตรงจุดไหนเพราะกลางคืนมันมีด มาก คลับคล้ายคลับคลาแค่ว่าได้กลิ่นดอกปีบหอมรุนแรง”
ดอกปีบหอมรุนแรงก็น่าจะเป็นช่วงในปาลึกที่เขาเคยพบกาซะลอง บริเวณ นั้นคุณปรียางค์ศรีให้ปลูกดอกปีบคลุมไปหมด ลำต้นหนาใหญ่ทำให้แทบไม่มี แสงแดดสาดส่องลงมา เพราะฉะนั้นไม่ต้องพูดถึงตอนกลางคืน ทั่วทงบริเวณ จะเงียบสงัดมีดสนิทราวกับอยู่ในแดนสนธยา หากจะเกิดการสร้างอุโมงค์ที่จะ ทะลุออกทางออกอีกด้านก็น่าจะเป็นบริเวณนี้ ในเมื่อยามปกติแทบจะไม่มีใคร ย่างกรายเข้ามารวมทั้งเจ้าของบ้าน และใครคนนั้นก็คงจะฉวยโอกาสสร้าง สถานการณ์ต่างๆ ขึ้น รวมถึงเคลื่อนย้ายตัวกาซะลองออกจากปากอุโมงค์ แว่นตากันแดด
“ผมจะเข้าไปสำรวจบริเวณนั้นอีกที” เน้นกำชับ “แต่จำที่ผมบอกไว้นะ กาซะลอง คุณอย่าทำแผลงๆ อย่างเมื่อคืนอีก อันตรายมันอยู่รอบๆ ตัวโดยที่ เราไม่รู้”
“แต่มันก็น่าแปลกใจนะคะศก” คล้ายจะเป็นการรำพึงเมื่อคิดถึงเหตุร้ายที่ ผ่านมา “เมื่อคืนคนร้ายเขาไม่ได้มีทีท่าที่จะทำร้ายฉันแม้แต่นิดเดียว ทั้งๆ ที่เขา มีโอกาสที่จะลงมือเมื่อไหร่ก็ได้ ฉันเลยฉุกคิดไปถึงเรื่องที่คุณบอก น้าฤษด์อาจ จะตกอยู่ในอันตราย”
“อย่าประมาท กาซะลอง เพราะเท่าที่ผมประมวลเหตุการณ์ดู ใครคนนั้น กำลังป่นหัวเราเล่นเพียงเพราะต้องการเบี่ยงเบนความสนใจไปจากทรัพย์สิน มรดกกองโตของคุณยาย ถ้าเราไม่รู้มาก่อน เราก็คงคิดว่าคุณดิสธรกำลังต้องการ แก้แค้นน้าฤษด์จริงๆ”
“แล้วคุณรูIด้ยังไงคะว่าจะมีดิสธรสองคน” ถามด้วยความสงสัยแต่อีกฝ่าย กลับตอบกลั้วหัวเราะ
“ผมมีญาณวิเศษมั้ง” ศกรสบดวงตาคมนิ่ง นัยน์ตาหมองหม่นของกาซะลอง เต็มไปด้วยคำถาม ปัญหาแต่ละเปลาะอาจจะถูกแก้ แต่ปมป้ญหาใหญ่อย่างไร ก็ยังมืดมน ชายหนุ่มเอื้อมมือไปกุมมือนุ่มเบาๆ แว่นกันแดด
“ขอเวลาผมรวบรวมหลักฐานอีกนิด เราคงจะได้รู้ความจริงอีกไม่ช้า”
‘อีกไม่ช้า’ แต่ให้คำตอบกาชะลองไม่ได้ว่าเมื่อใด ส่งหล่อนกลับบ้านแล้วจึง เลยไปโรงพัก ทันทีที่เห็นหน้า สิบเวรก็รีบบอก “คุณศรานตามารอครับ ผมให้รอ
ในห้องผู้กอง”
พยักหน้ารับกับผู้ใต้บังคับบัญชา แต่ร่างสูงใหญ่กลับไม่เดินเข้าห้อง ศกรขอดูเอกสารสำคัญที่จะใช้ในการทำงานที่ให้ไปค้นเมื่อหลายวันก่อน สิบเวร ร้องอ์อพร้อมกับค้นเอกสารส่งให้ I
“เรียบร้อยแล้วครับ ประวัติบุคคลที่ผู้กองให้ค้น อ้อ! แล้วผู้กองธีรัชยังให้
ข้อมูลเพิ่มเติมมาอีก ผมรวบรวมแล้วครับ เก็ใ/1ว้ในแฟ้มเดียวกัน”
“ขอบใจมาก แล้วอย่าให้ใครรบกวนนะ/ ฉันต้องการสมาธิในการทำงาน”
“เห็นจะไม่ทันแล้วมั้งครับผู้กอง” I
สิบเวรว่ายิ้มๆ พลางปรายตามองไป*กงห้องผู้กองที่ถูกผลักออก ร่าง
อวบอิ่มกลมกลึงเดินออกมาอย่างรวดเร็ว ศรานตายิ้มหวาน นัยน์ตาเป็นประกาย
หวานฉํ่าแต่ในใจเดือดปุด ยิ่งเห็นร่างสูงใเ/1ญ่ทำท่าเหมือนจะเดินไปอีกทางก็ยิ่ง
โกรธ แต่จำต้องข่มความร้ลึกไว้ หล่อนจIทำอะIรผลีผลามตอนน[ม’ได้ ในเมื่อ
.. โ. IXI …. 7″ .โ แม่ดาราสาวคนนนยังอยู่ขวางทางทังคน1
“ได้ยินเสียงแว่วๆ หลบมาอยู่ทา^นี้เอง อุ๊มารอตั้งนาน”
“มีธุระอะไรรึเปล่าอุ๊” I
“จะมีธุระอะไรนอกจากเป็นห่วงศก” แว่นตา
สิบเวรแอบอมยิ้ม เมื่อเห็นผู้ก’องหน้าเข้มเบี่ยงตัวหลบแขนกลมกลึงที่สอด มาคล้องไว้ พยาบาลสาวหน้าหวานทำไม่รู้ไม่ชี้พูดต่อ
“ไม่เป็นไรใช่มั้ยคะ อุ๊นะใจหายหมดเลยที่รู้ข่าว ศัตรูของปีบนี่เยอะจริงๆ เลยนะคะ เล่นงานกันซึ่งๆ หน้า อุ๊ว่าเปิดพินัยกรรมคุณปรียางค์ศรีเรียบร้อย แล้วศกก็วางมือซะเถอะค่ะ ให้ปีบเขาจัดการเรื่องของเขาเองบ้าง”
“ครับ”
ตั้งโจอย่างนั้นอยู่แล้ว เพราะหลังจากเสร็จเรื่องคุณ11รียางค์ศรี มันคงถึง
เวลาที่เขาจะคุยกับกาซะลองอย่างเป็นเรื่องเป็นราวเลียที บ้านเชิงเขาแมIฝใหญ่
ไม่โตนักแต่ก็ยินดีที่จะต้อนรับหล่อนอย่างอบอุ่น และหลังจากนั้นก็คงจะได้อยู่ดูแล กันตลอดโดยไม่มีคำว่า ‘หน้าที่’ เข้ามาอ้าง
แต่คนฟังกลับคิดไปคนละอย่าง ร่างสูงใหญ่รับคำง่ายๆ อย่างที่ไม่เคยคิด มาก่อนว่าจะได้ยิน ศรานตายิ้มหวาน หากไม่ติดว่ามีคนอื่นอยู่ด้วยคงโผเข้ากอด

แว่นตา

The following two tabs change content below.

edamcute2

โพสล่าสุดโดย
edamcute2 (ดูทั้งหมด)


Link มาที่บทความ ช่วงด้านหลังค่ะ

HTML Code

BBCode

Direct link

Short link