Updates from สิงหาคม, 2017 สลับแสดงความคิดเห็น

  • Nadine

    Nadine เวลา 12:40:29 am on Sunday ที่ 6 August 2017 เพอมาลิงค์ | ตอบ

    เด็กบ้านนอก 

    1

    – ลูกสาวคนโต –

    ในครอบครัวทองมากประกอบไปด้วยนายขาว นางดอกไม้ และมีจอยที่เป็นพี่สาวคนโต เสมือนน้องชายคนกลาง และพุ่มซึ่งเป็นลูกหลงคนสุดท้ายที่อายุห่างจากจอยถึง 5 ปี จอยคิดเสมอว่าพุ่มนั้นเป็นเด็กทิ่ชิงหมามาเกิดเพราะในวันก่อนที่พุ่มได้กำเนิด ไอ้บิ๊กหมาที่เลี้ยงไว้ใต้ถุนบ้านออกลูกมา4ตัว แต่ลูกตัวที่ขนาดน้อยที่สุดกลับมีชีวิตลืมตาดูโลกได้เพียงวันเดียวเท่านั้นก็ต้องกลับไปที่ๆลอยมา และคงลอยไปเข้าท้องนางดอกไม้แล้วเกิดมาใหม่เป็นพุ่ม นางดอกไม้ต่อว่าจอยทุกครั้งที่เธอชอบเอาเรื่องนี้มาพูดเป็นเรืองตลกขบขัน จนพาลให้ไม่พอใจไปถึงพุ่ม บ่อยครั้งที่จอยชอบชวนเสมือนไปไกวแปลให้น้องสาวในเวลาที่น้องหลับกลางวัน แต่การไกวของจอยกับเสมือนมักทำให้พุ่มตื่นมาร้องกระจองเสมอ และโดนนางดอกไม้ตีสั่งสอนประจำ วันนึงเมื่อพุ่มโตได้อายุ 4 ขวบก็ได้เข้าเรียนประถมเดียวกับเสมือนและจอย ครอบครัวทองมากมีฐานะหาเช้ากินค่ำ นายขาวรับจ้างซ่อมเครื่องมือเครื่องใช้ทุกประเภท วันนึงจะมีคนนำเตียง โต๊ะ ตู้ชำรุด มาให้นายขาวช่วยซ่อมแซ่ม ค่าจ้างไม่มาก แต่ถ้าวันไหนมีคนนำหนังสือเรียนลูกหลานมาให้ช่วยซ่อมปกจอยจะดีใจเป็นพิเศษและใช้เวลาทั้งวันใต้ถุนบ้านอ่านหนังสือจนวินาทีสุดท้ายที่เจ้าของมารับคืน นางดอกไม้ไม่มีอาชีพหลัก ส่วนมากจะไปรับจ้างเก็บข้าวโพด ฝ้าย อ้อย ไปจนถึงรับจ้างเย็บผ้าที่เป็นอาชีพยอดนิยมของแม่บ้านในละแวกนั้น บ้านทุกหลังสามารถเดินเข้าไปจ้างวานเย็บ ปะ ผ้าได้เลย เช้าวันหนึ่งนางจอยเดินมาขอค่าขนมนางดอกไม้ไปโรงเรียนก่อนคนแรก

    “แม่ ขอบาทนึง”

    “ข้าก็ห่อข้าวให้เอ็งแล้ว จะเอาไปซื้อขนมละสิ”

    “งั้นฉันขอห้าสิบสตางค์ อยากกินไอติมยายจันทร์”

    “ไม่มีหรอก ไปขอพ่อเอ็งดู”

    “พ่อบอกไม่มี ให้แม่หมดแล้ว”

    เสมือนที่แต่งตัวเสร็จที่หลังมายืนแอบฟังกลยุทธ์เจรจาขอทุนกินขนมหน้าโรงเรียนหลังเลิกเรียนจากแม่ ที่ดูจะไม่ได้ผลอะไร

    จอยหมดความหวัง เดินคอตกไปใส่รองเท้าหน้าบ้าน ได้ยินแว่วๆว่าเสมือนก็เข้าไปขอเงินต่อ ซักพักเสมือนเดินยิ้มออกมากับเงินห้าสิบสตางค์

    “เห้ย” จอยงง

    “เมิงอะโง่” เสมือนตอบ

    “เมิงไปบอกเขายังไงได้วะ กูไปขอตั้งนาน สลึงนึงก็ไม่ได้” จอยขมวดคิ้ว เริ่มรู้สึกไม่พอใจมารดาที่รักลูกไม่เท่ากันอีกครั้ง

    “กูก็บอกว่าจะเอาไปแบ่งกะนังพุ่มมันที่โรงเรียนไง แต่กูไม่แบ่งหรอก อีพุ่มขอพ่อไปแล้วห้าสิบสตางค์”

    “งั้นแบ่งกูมั่งดิ กูไม่ได้เลยเนีย”

    “ตลกละ กูจะไปซื้อไอติมยายจันทร์กินเว้ย” เสมือนใส่รองเท้ายี่ห้อช้างดาวมรดกจากนายขาวแล้วเดินหนีจอยไปอย่างผู้ชนะ จอยรู้มาตลอดว่าแม่มักให้เงินพุ่มและเสมือนทุกครั้งที่พวกมันขอ ตลอดทั้งวันจอยอยู่กับความรู้สึกโกรธต่อนายขาวและนางดอกไม้ทำให้จอยอยากจะชนให้ไอติมรสกะทิในมือเสมือนที่เดินถือกินในมือให้ร่วงซะอดกินเสีย มันบั่นทอนให้ทั้งวันจอยไม่มีกำลังใจจะเล่นสนุกกับจวบและน้อย ครั้งนึงที่จอยจับได้ว่าตนเป็นคนเดียว ที่ไม่ได้ค่าขนมไปโรงเรียนจากนางดอกไม้ ก็ตรงเข้าไปถามแม่

    “แม่ ไหนบอกไม่มีตัง ไหงให้ไอ้เหมือนกับนังพุ่มมันได้”

    “น้องมันยังเด็ก เอ็งเป็นพี่ก็ต้องให้น้องมันกินก่อน อย่าเห็นแก่ตัวแต่เด็กสิวะ เสียสละให้น้องไม่ได้รึไง”

    “ฉันโตกว่าไอ้เหมือนแค่ปีเดียวเอง”

    “สงสัยเอ็งจะพูดไม่รู้เรื่อง ไอ้เหมือน นังพุ่มดูไว้นะ พี่เอ็งโตไปอย่าไปขอมันพึ่งพาอาศัยอะไร แค่สลึงสองสลึงมันยังงกเลย” จอยไม่รู้จะเถียงด้วยคำอะไรอีก น้ำตาคลอเดินเข้ามุ้ง เจอพุ่มในมุ้งก็ไม่อยากจะมอง

    “แม่ พี่มันไม่แบ่งผ้าห่มด้วย” …..

    เสมือนที่แต่งตัวเสร็จที่หลังมายืนแอบฟังกลยุทธ์เจรจาขอทุนกินขนมหน้าโรงเรียนหลังเลิกเรียนจากแม่ ที่ดูจะไม่ได้ผลอะไร
    จอยหมดความหวัง เดินคอตกไปใส่รองเท้าหน้าบ้าน ได้ยินแว่วๆว่าเสมือนก็เข้าไปขอเงินต่อ ซักพักเสมือนเดินยิ้มออกมากับเงินห้าสิบสตางค์
    “เห้ย” จอยงง
    “เมิงอะโง่” เสมือนตอบ
    “เมิงไปบอกเขายังไงได้วะ กูไปขอตั้งนาน สลึงนึงก็ไม่ได้” จอยขมวดคิ้ว เริ่มรู้สึกไม่พอใจมารดาที่รักลูกไม่เท่ากันอีกครั้ง
    “กูก็บอกว่าจะเอาไปแบ่งกะนังพุ่มมันที่โรงเรียนไง แต่กูไม่แบ่งหรอก อีพุ่มขอพ่อไปแล้วห้าสิบสตางค์”
    “งั้นแบ่งกูมั่งดิ กูไม่ได้เลยเนีย”
    “ตลกละ กูจะไปซื้อไอติมยายจันทร์กินเว้ย” เสมือนใส่รองเท้ายี่ห้อช้างดาวมรดกจากนายขาวแล้วเดินหนีจอยไปอย่างผู้ชนะ จอยรู้มาตลอดว่าแม่มักให้เงินพุ่มและเสมือนทุกครั้งที่พวกมันขอ ตลอดทั้งวันจอยอยู่กับความรู้สึกโกรธต่อนายขาวและนางดอกไม้ทำให้จอยอยากจะชนให้ไอติมรสกะทิในมือเสมือนที่เดินถือกินในมือให้ร่วงซะอดกินเสีย มันบั่นทอนให้ทั้งวันจอยไม่มีกำลังใจจะเล่นสนุกกับจวบและน้อย ครั้งนึงที่จอยจับได้ว่าตนเป็นคนเดียว ที่ไม่ได้ค่าขนมไปโรงเรียนจากนางดอกไม้ ก็ตรงเข้าไปถามแม่
    “แม่ ไหนบอกไม่มีตัง ไหงให้ไอ้เหมือนกับนังพุ่มมันได้”
    “น้องมันยังเด็ก เอ็งเป็นพี่ก็ต้องให้น้องมันกินก่อน อย่าเห็นแก่ตัวแต่เด็กสิวะ เสียสละให้น้องไม่ได้รึไง”

    ลูกสาวคนโต

     
  • menottheonlyone เวลา 7:29:58 am on Thursday ที่ 20 July 2017 เพอมาลิงค์ | ตอบ

    ความรักที่สวยงาม หรือเป็นหนามที่แทงใจ 

    หยุดเถอะขอร้อง : Sunshine | Official MV https://youtu.be/kzcpwRZTzCo ข้อมูลจาก

    ความรักของเราเริ่มจากศูนย์แต่เค้ามันคงเริ่มจากร้อย มันคงจะค่อยๆถอยลงไปเรื่อยๆ เรื่องแบบไม่น่าเกิดกับเราแต่ถ้ามันเป็นไปแล้ว เราคงไปเอาความรักและความรู้สึกกับมาไม่ได้ และคนที่เจ็บที่สุดก็คือคนที่รักมากนั้นเอง ความรักที่หักหลังกันไม่มีใครเรียกว่ารักได้หรอก และตัวเราคงไม่สามารถ กับไปยุในจุดนั้นได้อีก………….

     

     
  • LRUOCSAE

    LRUOCSAE เวลา 5:47:02 pm on Wednesday ที่ 18 January 2017 เพอมาลิงค์ | ตอบ

    swipe right and nice to meet you Luca. 

    ครั้งแรกที่เห็นผู้ชายคนนี้คือตอนที่เค้ากดถูกใจเรามา เราเห็นเค้าผ่านแอปที่ใช้ดูว่ามีใครเข้ามากดบ้าง

    โปรไฟล์ของเค้าไม่เห็นหน้าทั้งหมด เห็นแค่ช่วงปากลงไปถึงช่วงลำตัว เจาะปาก มีรอยสัก1ที่ที่แขน เปิดรูปต่อไปเรื่อยๆ มีรูปนึงเห็นหน้าด้านข้างของเขา ใส่เสื้อยืดสีเขียวเราจำได้ดี สิ่งที่เราประทับใจคือ อารมณ์ของรูปนี้ เรารู้สึกได้ถึง ความฝันที่เค้ามี ความหวังของนักฝัน ความสุขของผู้ชายคนนึงที่ได้ทำตามความรู้สึก อารมณ์ของเค้าในรูป อารมณ์ที่เค้าส่งผ่านกีต้าของเค้า อารมณ์ร่วมที่เค้ามีต่อดนตรีที่เค้าเล่น ผู้ชายคนนี้อยู่ที่อิตาลี โปรไฟล์ของเค้าไม่ได้บอกอะไรอย่างอื่นเลยนอกจาก ประเทศของเค้า เราไม่รู้ว่าเค้าจะมีโอกาสมาประเทศไทยไหม หรือเรามีโอกาสจะไปอิตาลีรึปล่าว ไม่รู้ว่าจะได้คุยกันไหม

    แต่เพียงเเค่รูปนั้นเพียงรูปเดียว เราไม่คิดอะไรต่อ แค่ swipe right and nice to meet you Luca.

    หลังจากนั้นเราได้วาดรูปเค้าเพื่อบอกเค้าถึงความรู้สึกนี้ด้วย แต่เดี๋ยวก่อน เราจะเขียนข้ามไม่ได้ ให้เนื้อเรื่องดำเนินไปตามลำดับในชีวิตจริง…..

     
  • LRUOCSAE

    LRUOCSAE เวลา 3:02:51 pm on Wednesday ที่ 18 January 2017 เพอมาลิงค์ | ตอบ

    ชายคนนึง จากอีกฝากนึงของโลก 

    ต้องเริ่มต้นว่า ไม่เคยเขียนบล็อกมาก่อน ไม่เคยคิดจะเขียนบล็อก ไม่เคยคิดว่าตัวเองจะอยากเขียนเรื่องอะไรเลย จนเมื่อเร็วๆนี้ได้พบกับคนคนนึง …

    คนคนนี้เรารู้จักเค้าผ่านแอปเดทที่ทุกคนรู้จักกันดี คือ Tinder แอปนี้เห็นครั้งแรกไม่เคยคิดจะเล่นเลย เพราะคิดว่าเป็นแอปที่สำหรับหาคู่หรือแบบที่เรียกว่าเพื่อความสนุก และเราซึ่งไม่เคยไปเดทอะไรแบบนี้เลย จนเห็นคนเล่นกันเยอะเลยลองโหลดมาลองเล่นดู เพราะด้วยความเหงาด้วยเเหละ เพราะก็ไม่ได้มีใคร อยากหาเพื่อนคุย ครั้งแรกที่เล่น นี่มันคือแอปอะไร งง ไปหมด ปัดซ้าย ปัดขวากันให้วุ่นวาย แต่ก็ได้รู้จักคนมากมายเลย และที่แน่ๆ พัฒนาภาษาอังกฤษด้วย เพราะส่วนใหญ่การสื่อสารเกือบทั้งหมดที่ได้มีโอกาสคุยคือภาษาอังกฤษ บางครั้งคนไทยด้วยกันเองยังใช้ภาษาอังกฤษเลย

    ถ้าถามว่าเล่นเพื่อหาแฟนรึปล่าว ตอบเลยว่าไม่ เเค่อยากหาเพื่อนคุยแก้เหงา เพราะเป็นคนอยู่ด้วยตัวเองได้ ไม่ได้ต้องการมีแฟนมากมายขนาดนั้น แต่คิดว่าได้รู้จักคนเพิ่ม รู้จักเพื่อนเพิ่มก็ดี แอปนี้ทำให้เจอคนมากมายหลายแบบมาก ต้องเข้มเเข็งแค่ไหน ถามใจดู หลายคนที่ได้คุยจะเป็นคน มองโลกกว้าง มองจากมุมสูง การที่ได้คุยกับคนพวกนี้ทำให้เรามีเเรงบันดาลใจ แรงประตุ้นในการทำฝันของตัวเองอย่างมาก ลืมบอกไป ตัวเราเป็นคนชอบวาดรูปไปที่ไหนก็วาด ใช้การวาดรูปเพื่อสนองตัวเอง เเละหาเงินใช้ เมื่อได้มีโอกาสได้คุยกับ นักฝันจากหลายมุมโลก หลายครั้งที่ตั้งคำถามในใจว่า

    คนพวกนี้เค้ามีความสุขแค่ไหนนะ ที่ได้ไปในที่ที่ไม่เคยไป ได้เห็นอะไรที่ไม่เคยเห็น ได้รู้จักคนที่ไม่เคยรู้จัก คำว่ารวยความรู้สึกนี่มันเป็นยังไงนะ

    จนรู้สึกว่า มันไม่ได้อยู่ที่แอปแล้วมันอยู่ที่คน อยู่ที่การพูดคุยของเค้า อยู่ที่การวางตัวของเรา อยู่ที่คำพูดที่เราใช้ อยู่ที่วิธีคิดของเรา เพราะคนที่เข้ามามีทั้งดีเลว ขาวดำปะปนกันไปถ้าถามว่าเคยเจอเเบบที่อยากให้ไปหาอยากนัดเจอเพื่อมากกว่ากว่าคุยกันไหม บา

    จนวันนึงได้มีโอกาสคุยกับผู้ชายคนนึง จากอีกฝากนึงของโลก ..

     
  • LRUOCSAE

    LRUOCSAE เวลา 2:42:55 pm on Wednesday ที่ 18 January 2017 เพอมาลิงค์ | ตอบ

    Tinder จุดเริ่มต้นของการเจอผู้ชายคนนึง จากอีกฝากนึงของโลก 

    ต้องเริ่มต้นว่า ไม่เคยเขียนบล็อกมาก่อน ไม่เคยคิดจะเขียนบล็อก ไม่เคยคิดว่าตัวเองจะอยากเขียนเรื่องอะไรเลย จนเมื่อได้พบกับคนคนนึง …

    คนคนนี้เรารู้จักเค้าผ่านแอปเดทที่ทุกคนรู้จักกันดี คือ Tinder แอปนี้เห็นครั้งแรกไม่เคยคิดจะเล่นเลย เพราะคิดว่าเป็นแอปที่สำหรับหาคู่หรือแบบที่เรียกว่าเพื่อความสนุก และเราซึ่งไม่เคยไปเดทอะไรแบบนี้เลย จนเห็นคนเล่นกันเยอะเลยลองโหลดมาลองเล่นดู เพราะด้วยความเหงาด้วยเเหละ เพราะก็ไม่ได้มีใคร อยากหาเพื่อนคุย ครั้งแรกที่เล่น นี่มันคือแอปอะไร งง ไปหมด ปัดซ้าย ปัดขวากันให้วุ่นวาย แต่ก็ได้รู้จักคนมากมายเลย และที่แน่ๆ พัฒนาภาษาอังกฤษด้วย เพราะส่วนใหญ่การสื่อสารเกือบทั้งหมดที่ได้มีโอกาสคุยคือภาษาอังกฤษ บางครั้งคนไทยด้วยกันเองยังใช้ภาษาอังกฤษเลย

    ถ้าถามว่าเล่นเพื่อหาแฟนรึปล่าว ตอบเลยว่าไม่ เเค่อยากหาเพื่อนคุยแก้เหงา เพราะเป็นคนอยู่ด้วยตัวเองได้ ไม่ได้ต้องการมีแฟนมากมายขนาดนั้น แต่คิดว่าได้รู้จักคนเพิ่ม รู้จักเพื่อนเพิ่มก็ดี แอปนี้ทำให้เจอคนมากมายหลายแบบมาก ต้องเข้มเเข็งแค่ไหน ถามใจดู หลายคนที่ได้คุยจะเป็นคน มองโลกกว้าง มองจากมุมสูง การที่ได้คุยกับคนพวกนี้ทำให้เรามีเเรงบันดาลใจ แรงประตุ้นในการทำฝันของตัวเองอย่างมาก ลืมบอกไป ตัวเราเป็นคนชอบวาดรูปไปที่ไหนก็วาด ใช้การวาดรูปเพื่อสนองตัวเอง เเละหาเงินใช้ เมื่อได้มีโอกาสได้คุยกับ นักฝันจากหลายมุมโลก หลายครั้งที่ตั้งคำถามในใจว่า

    คนพวกนี้เค้ามีความสุขแค่ไหนนะ ที่ได้ไปในที่ที่ไม่เคยไป ได้เห็นอะไรที่ไม่เคยเห็น ได้รู้จักคนที่ไม่เคยรู้จัก คำว่ารวยความรู้สึกนี่มันเป็นยังไงนะ

    จนรู้สึกว่า มันไม่ได้อยู่ที่แอปแล้วมันอยู่ที่คน อยู่ที่การพูดคุยของเค้า อยู่ที่การวางตัวของเรา อยู่ที่คำพูดที่เราใช้ อยู่ที่วิธีคิดของเรา ถ้าถามว่าเคยเจอในรูปแบบอื่นไหม มันเป็นธรรมดานะ คนเราความต้องการต่างกัน การหาคนเข้ามาก็ต่างกัน เคยเจอคนที่เข้ามาคุยเพื่อที่นัดไปเจอเเละต้องการมากกว่าทำความรู้จัก หรือไม่ต้องการรู้จักแต่อยากใช้เวลาบนเตียงด้วย เข้ามาคุยเพื่อขอจ่ายเงินให้เเต่ให้ใช้เวลาด้วยกันหนึ่งคืน ทุกอย่างทั้งหมดอยู่ที่เรา อยู่ที่เราจะเลือก อยู่ที่เราตัดสินใจ มนุษย์มีด้วยกันมากมายหลายแบบ มีขาวมีเทามีดำปะปนกันไป ถ้าเราไม่ต้องการก็แค่บอกไปตรงๆ มันอยู่ที่ความต้องการ ถ้าความต้องการไม่ตรงกันมันก็ไปต่อไม่ได้

    จนวันนึงได้มีโอกาสคุยกับผู้ชายคนนึง จากอีกฝากนึงของโลก ..

     
  • BUMbaka_❤️:D

    BUMbaka_❤️:D เวลา 4:17:30 pm on Wednesday ที่ 4 January 2017 เพอมาลิงค์ | ตอบ

    เริ่มต้นชีวิตใหม่ 

    ก่อนอื่นขอสวัสดีเพื่อนๆก่อนนะคะ😊

    เพิ่งเริ่มต้นเขียนblogครั้งแรก ปีใหม่แล้วก็เลยอยากเริ่มต้นทำอะไรใหม่ๆที่ไม่เคยทำมาก่อนค่ะ😁ดิฉันเป็นผู้หญิงตัวเล็กๆ(รึป่าว)คนนึงค่ะ เพิ่งอกหักมา ชีวิตรัก7ปีมันจบลงแล้ว เศร้ารับปีใหม่กันเลยทีเดียว ก็นั่นแหละค่ะชีวิตคนเรามันอนิจจัง มีความไม่เที่ยง ชีวิตเราต้องเดินต่อไป จะเศร้าไปตลอดก็คงไม่ได้ ใครที่เป็นเหมือนกันก็สู้ๆนะคะ ต่อไปดิฉันจะขอเริ่มต้นชีวิตใหม่ ทำชีวิตตัวเองให้มีความสุขทุกๆวัน เรื่องที่ผ่านมาก็จะเก็บไว้เป็นประสบการณ์ เก็บไว้ในความทรงจำ เราจะรักตัวเองและคนที่ควรรักค่ะ เป็นกำลังใจให้ดิฉันด้วยนะคะ✌️😊

     
  • Aun

    Aun เวลา 10:38:44 am on Friday ที่ 30 December 2016 เพอมาลิงค์ | ตอบ

    สวัสดีไดอารี่ที่รัก EP.2 

    หลังจากวันนั้นที่เจอกันในสนามบาส เราได้รู้จักกัน แรกๆรำคาญไอ้แห้งพลังคนเหล็กอย่างหมอนี้มาก คอยตอแยตามแกล้งเราทุกวัน จนเราหลายเป็นเพื่อยสนิทกันที่คอยจะกัดกันจลอด หลายวันผ่านไปจากวันเป็นเดือน เราดันถลำใจหลงชอบหมอนี้สะงั้น แต่พีชมีพี่อร แฟนพีชและพีช..รักพี่อรมากทั้งคู่รักกันดี เราไม่อาจแทรกกลางและไม่มีวันแทรกเป็นมือที่สามใครเด็ดขาด เราเลยเลือกที่จะเก็บไว้ในส่วนลึกและเราชอบเขียนเรื่องราวของตัวเองไว้ในไดอารี่เซฟอย่างดีติดตัวตลอดเวลาและไม่คิดว่าการเอาติดตัวไว้นอกจากจะเก็บรักษาไว้ใกล้ตัวแต่มันเกือบเป็นภัยด้วย เพราะเพื่อนตัวแสบไอ่มายด์ ขอยืมสมุดวิชาคณิตฯ เราไม่เอะใจก็ให้หยิบออกจากจาคอป(กระเป๋าหนังนักเรียนทรงแบนแบบถือสีดำด้านหน้ามีที่ล็อค) มันดันหยิบไดอารี่เราออกมาเปิดดู (มันคนเดียวที่รู้เรื่องทั้งหมด)ตอนนั้นตกใจเพราะอีพีชมันนั่งกินข้าวอยู่โต๊ะเดียวกัน!! (โต๊ะนั่งในโรงอาหาร. รร เราเป็นแบบยาวนั่งได้ครั้งละ10-12คน) รีบตะครุบแล้วใส่กระเป๋าทันที แล้วตอนนั้นไม่คิดหรอกว่าพีชจะเห็น (มารู้ทีหลังว่าพีชช่างสังเกตมากก) และวันวิปโยคก็มาถึงในวันที่อีพีชมันแอบขโมยไดอารี่เราตอนเผลอ ซึ่งมันไม่รู้หรอกว่าสมุดอะไร มันแค่บอกว่าเห็นเราหวงก็เลยอยากแกล้งเอามาซ่อนไม่ได้เปิดดู พีชรีบอธิบายเพราะเราเกือบจะโกรธจริงๆ พีชบอกแค่แกล้งเฉยๆ เราก็เชื่อว่ามันไม่อ่าน เพราะพีชทำตัวเหมือนเดิมคงเส้นคงว่า(คงเส้นโดนเราทืบด้วย – -) เพราะเราคิดว่าถ้ามันรู้คงเปลี่ยนไป.

     

     
  • Aun

    Aun เวลา 11:04:23 pm on Thursday ที่ 29 December 2016 เพอมาลิงค์ | ตอบ

    สวัสดีไดอารี่ที่รัก EP. 1 

    บล็อคความทรงจำทุกอย่างของเรา มีเศร้ามีสุขมีทุกข์มีหัวเราะ แค่อยากเขียนเพื่อให้กำลังในหลายๆแง่มุมที่ตัวเราได้เจอมา. ทั้งเพื่อน.แฟน.ครอบครัว.เลิกลา.แอบชอบ แล้วคุณจะได้สัมผัสว่า ในหนึ่งช่วงชีวิตคนเรามีสีสันหลากหลายแค่ไหน..

    ย้อนไปเมื่อ 5 ปีก่อน

    ตอนนั้นเราเป็นน้องใหม่ของโรงเรียนม.ปลายลูกหลานทหารแห่งหนึ่ง เราอยู่สายศิลป์คำนวณ(คณิต-อังกฤษ) เข้ามาวันแรกเราเจอเพื่อนห้องเดียวกันแต่เป็นศิษย์เก่าม.ต้นที่นี้ เราสนิทกันตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอ เพื่อนเราคนนี้ชื่อ ‘มายด์’ มายด์พาเราไปรู้จักเพื่อนอีกหลายๆคนต่างห้องบ้างห้องเดียวกันบ้าง และสนิทกันเป็นกลุ่มใหญ่ในที่สุด อ้น น้ำฟ้า(อยู่ห้อง6) จูน โบว์ แพรว ต้า จูน(อยู่ห้องสาม) มายด์ มีน เฟิร์น และอัญ(เราเอง)อยู่ห้องสี่ เรากับจูนคือเด็กใหม่ในกลุ่ม แม้จะอยู่ต่างห้องกัน แต่พวกเราไม่เคยห่างกันในตอนเช้าก่อนเข้าแถว เที่ยงพักกลางวัน และเย็นตอนกลับบ้าน พวกเรา 11 คน จะตัวติดกันเสมอ เย็นวันนึง โบว์และมายด์ชวนเราไปเล่นบาสที่สนาม ด้วยความที่ชอบแต่เล่นไม่เก่งเราก็ตกลง ในขณะที่เล่นไปสักพัก..เราเห็นว่ามีกลุ่มผู้ชายอีกกลุ่มเล่นอยู่อีกแป้นฝั่งใกล้เคียงกัน 2-3คนในนั้นอยู่ห้องสี่ห้องเดียวกันกับเรา บิ๊ก ดุ่ย ฟอร์ด แต่อีกคน..ไม่คุ้นหน้า แต่จากที่โบว์เรียก เขาชื่อ ‘พีช’ เด็กห้องสามห้องเดียวกับโบว์และเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่สมัยม.ต้น รวมถึง 3 คนนั้นด้วย เราในตอนนั้นไม่ได้สนใจ ว่าใครจะเป็นใคร ขอโฟกัสที่การชูตสามแต้มลงห่วง ไม่ทันได้ชูต ลูกบาสกลมๆจากมือที่ชูเหนือหัวถูกมือเรียวเล็กแต่ดูสวยปริศนามาคว้าตัดหน้าแบบหน้าตาเฉย ตอนนั้นโมโหมาก ด้วยความที่เป็นคนอารมณ์หันกลับไปจะด่า ถึงรู้ว่า คนที่แย่งไปคือไอ้ผู้ชายผอมแห้งแรงน้อย ที่ชื่อว่าพีชนี้เองที่เป็นคนแย่งลูกบาสไปชูตลงห่วงแบบสวยงาม แถมตบท้ายหันมาเยาะเย้ยด้วยการยิ่มกวนๆหนึ่งที ขอซัดหน้าเด๋อๆของไอ้แห้งสักทีได้ไหมวะ! 

     
  • เมษา เมษา. เวลา 1:56:32 am on Tuesday ที่ 27 December 2016 เพอมาลิงค์ | ตอบ

    อนาคต 

    ไม่อยากโต ประโยคนี้คงเป็นคำจำกัดความในความรู้สึก

    เราโตมากับความคาดหวังแรงกดดันในชีวิต มันไม่ได้แย่แต่มันก็ไม่ได้ดี ที่แย่คือเราลืมตัวตนจริงๆของตัวเองไปแล้ว เราไม่รู้ว่าตัวเราเองอยากเป็นอะไร เราอยากทำอะไร แค่มีชีวิตไปวันๆปลอบตัวเองว่าเดี๋ยวมันก็ผ่านไป. หลายคนคงเจอปัญหา บางคนหาทางแก้ได้ก็ดีไป บางคนหาทางแก้ไม่ได้ก็มีถมไป ตัวเราเองไม่รู้ว่าจริงๆแล้วไอ้ที่มีปัญหาเนี่ยคือใจเราเองหรือคนรอบข้างกันแน่ ที่ทำได้ก็คงมีชีวิตไปให้มันหมดวัน ดูสิ้นหวังแต่ยังไม่สิ้นแรง

     
  • Ban Mai Thai เวลา 4:22:28 pm on Monday ที่ 5 December 2016 เพอมาลิงค์ | ตอบ

    โรคคือเพื่อนหรือคู่ชีวิต

    สวัสดีค่ะเพื่อนๆ ขอแนะนำตัวก่อนน่ะค่ะ เราชื่อ “ตูน” อายุ25 ปี  FB_IMG_1480929532536

    หลายคนแอบสงสัยโรคคือเพื่อนหรือคู่ชีวิตเรายังไง ????→  เดี๋ยวตูนจะเล่าประสบการณ์ตรงจากชีวิตตูนให้อ่านกันน่ะค่ะ→↓
    (เพิ่มเติม … )

     
c
เขียนโพสต์ใหม่
j
โพสต์ต่อไป / ความคิดเห็นต่อไป
k
โพสต์ก่อนหน้า / ความคิดเห็นก่อนหน้า
r
ตอบกลับ
e
แก้ไข
o
แสดง / ซ่อนความคิดเห็น
t
ไปที่ด้านบนสุด
l
เข้าสู่ระบบ
h
แสดง / ซ่อนความช่วยเหลือ
shift + esc
ยกเลิก